บุญแฝงกับเพื่อนชายอีกสองคนขับรถกลับจากไปเที่ยวน้ำตกทีลอชู อำเภออุ้มผาง จังหวัดตาก หลังจากขับกันมาค่อน
วันปรากฏว่าฝาสูบเครื่องยนต์แตกขับต่อไปไม่ได้ จุดที่รถเสียนั้นไม่เพียงแต่ห่างไกลชุมชนเท่านั้นหากแต่สัญญาณ
โทรศัพท์ก็ไม่มี ตะวันบ่ายคล้อยแล้ว พวกเขาตั้งใจจะเดินไปหาที่พักในหมู่บ้านใกล้เคียงก่อนเพื่อความปลอดภัย และ
หวังว่าเช้าวันรุ่งขึ้นจะมาจัดการกับรถของพวกเขาได้ หลังจากที่ได้เดินกันมาเป็นเวลากว่าหนึ่งชั่วโมงแล้วพวกเขารู้
สึกเหนื่อยอ่อนและหิวโหยจนแทบจะเดินต่อไปอีกไม่ไหวแล้ว และก่อนที่คนทั้งสามจะหมดแรงพวกเขามองเห็นโรง
นาอยู่ลิบๆทำให้เกิดความหวังและกำลังใจ พวกเขาจึงกัดฟันเดินต่อไป
เมื่อถึงโรงนาก็พลบค่ำแล้ว พวกเขาเห็นว่าที่นี่เป็นฟาร์มเลี้ยงวัวจึงรีบเข้าไปหาเจ้าของฟาร์มเพื่อขออาศัยค้างสักคืน
พวกเขาเดินหาเจ้าของจนทั่วแต่ไม่พบเจ้าของฟาร์ม หรือแม้แต่ใครสักคนเดียวเลย ด้วยความเหนื่อยอ่อนและหิว
โหยพวกเขาจึงตัดสินใจเข้าไปในคอกวัวแล้วล้มตัวลงนอนกับฝูงวัวโดยไม่ได้รังเกียจ ความมืดก็เข้าปกคลุมพร้อม
กับความเงียบสักพักใหญ่ๆต่อมาคนทั้งสามก็เริ่มส่งเสียงคุยกัน
เพื่อน 1 : ผมนอนติดอยู่กับวัวตัวนี้ดีจริงๆ ตอนมาถึงใหม่ๆผมรู้สึกหิวมาก ผมจึงได้ดูดกินนมของมันจนอิ่มแปร้เลย
เพื่อน 2 : ผมก็เช่นเดียวกัน วัวที่ผมนอนติดอยู่นี้มีนมเยอะมาก ตอนนี้ผมก็อิ่มมากแล้วแต่ผมคิดว่าพรุ่งนี้เช้าคงจะได้
ดูดกินอีกสักมื้อ
บุญแฝง : จริงหรือเพื่อน วัวที่ผมนอนติดอยู่นี้ไม่มีนมเลย
เพื่อน 1 : คุณลองดูดหัวนมหัวอื่นซิ เพราะหัวนี้อาจถูกพวกลูกวัวมันดูดจนแห้งไปก่อนหน้าแล้วก็ได้
บุญแฝง : ผมพยายามหาแล้วนะ แต่ทำไมวัวตัวนี้จึงเป็นอย่างนี้ มันมีหัวนมยาวๆเพียงอันเดียว
    
|
|
