เขาว่าคนสูงอายุมักจะจำความหลังหรือเรื่องเก่าๆที่เกิดขึ้นเมื่อหลายสิบปีได้อย่างแม่นยำ แต่เรื่องที่เพิ่งจะเกิดขึ้นนั้น
มักจะจำไม่ได้ จริงเท็จอย่างไรลองอ่านเรื่องนี้ดู
เช้าวันหนึ่ง บุญธงนั่งคุยอยู่ในกลุ่มเพื่อนผู้สูงวัยในสวนลุมพินี หลังจากคุยเรื่องสัพเพเหระไปพักหนึ่งแล้ว
เพื่อน : คุณบุญธง ได้ข่าวว่าไปหาหมอเพื่อรักษาโรคความจำเสื่อมเมื่อเดือนที่แล้ว เป็นไง ดีไหม ?
บุญธง : โอ้โห ดีมากเลย หมอแนะนำให้ฝึกสมาธิ ฝึกความสัมพันธ์ของประสาทสัมผัสทั้งจากการเห็น การได้ยิน การ
ใช้ความคิดเพื่อทำให้มีความจำที่ดีขึ้น
เพื่อน : จริงหรือคุณ แหม มันน่าสนใจนะ เอ้อ ว่าแต่โรงพยาบาลที่คุณไปนั้นชื่ออะไรนะ ?
บุญธง : เดี๋ยวก่อนนะ เอ้อ.... อ้า.... เดี๋ยวเดี๋ยว อืม์ ! เอ๊ะ เดี๋ยวก่อน***ดอกไม้สีแดงๆมีกลีบดอกห้ากลีบขอบหยักๆมี
ก้านเกสรยาวมากๆชูเด่นออกมาเรียกว่าดอกอะไรนะ ?
เพื่อน : อ๋อ ชบา
บุญธง : เออใช่ ขอบใจ
บุญธงหันไปหาภรรยาที่นั่งฟังอยู่ข้างๆ
บุญธง : นี่ ชบา โรงพยาบาลที่ผมไปหาเมื่อเดือนที่แล้ว ชื่ออะไรนะ ?
    
|
|
