ที่ศาลอาญา ผู้พิพากษาขึ้นนั่งบัลลังก์เพื่อพิจารณาคดีข่มขืนกระทำชำเรา โจทก์คือ น.ส. สายสุวรรณ พนักงาน
ร้านสะดวกซื้อ ถูกเรียกขึ้นให้การ
ผู้พิพากษา : โจทก์ช่วยให้รายละเอียด
สายสุวรรณ : หนูชื่อ นางสาวสายสุวรรณ อายุ 21 ปี ทำงานอยู่ที่ร้านสะดวกซื้อ คืนวันเกิดเหตุหลังจากเลิกงาน
ผลัดดึก หนูจะกลับอพาร์ทเมนท์แต่ทางเดินมันมืดและเปลี่ยวมาก นายบุญตาม จำเลยซึ่งเป็นเพื่อนร่วมงานรับอา
สาเดินไปส่ง เมื่อไปถึงห้องพัก เขาตามหนูเข้าไปถึงในห้อง เขาล็อกประตูแล้วผลักหนูไปจนติดกำแพง จากนั้น
เขาจัดการถอดเสื้อผ้าของเขาและของหนู แล้วเขาก็ยืนข่มขืนหนู
ผู้พิพากษา : จำเลยช่วยให้รายละเอียด
บุญตาม : ผมชื่อบุญตาม อายุ 25 ปี ผมได้เดินไปส่งนางสาวสายสุวรรณ ที่อพาร์ทเมนท์ของเขาจริง ผมได้ล็อก
ประตูห้องพักแล้วผลักเขาไปชิดกำแพง ถอดเสื้อผ้าของผมและของเขาจริง แต่ผมไม่ได้ข่มขืนเขาครับ
ผู้พิพากษา : จำเลยสูงเท่าไหร่ ?
บุญตาม : ผมสูง 185 เซนติเมตร ครับ
ผู้พิพากษา : โจทก์สูงเท่าไหร่ ?
สายสุวรรณ : หนูสูง 155 เซนติเมตร ค่ะ
ผู้พิพากษา : จากการพินิจพิจารณาตามรูปคดีแล้ว ศาลจึงพิพากษาให้ยกฟ้องจำเลย
สายสุวรรณ : หนูไม่ยอมค่ะ หนูสงสัยว่าทำไมจึงยกฟ้องคนที่ข่มขืนหนู ? มันไม่ยุติธรรมเลย
ผู้พิพากษา : ก็เพราะโจทก์เตี้ยเกินกว่าที่จำเลยจะยืนข่มขืนโจทก์ได้นะซี
สายสุวรรณ : ทำไมเขาจะยืนข่มขืนหนูไม่ได้ละคะ ก็หนูยืนเขย่งขาของหนูแล้วนี่คะ
    
|
|
