ชมรมเพื่อนนักท่องเที่ยวชมรมหนึ่ง ได้เชิญชวนสมาชิกไปแค้มปิ้งกันบนภูแลนคา จังหวัดชัยภูมิ เมื่อช่วงวันหยุด
ปีใหม่ที่ผ่านมา มีสมาชิกสมัครไปด้วยจำนวนหลายสิบคน แต่พอใกล้จะถึงวันเดินทางปรากฏว่าประธานชมรมเกิด
ป่วยขึ้นมาอย่างกระทันหัน สายโมราซึ่งเป็นเลขานุการชมรมไม่อยากให้งานนี้ต้องยกเลิก จึงรับอาสาเป็นหัวหน้า
คณะด้วยตนเอง และเพื่อแสดงให้สมาชิกทั้งหลายมั่นใจ สายโมราจึงได้แบ่งงานความรับผิดชอบให้เพื่อนๆช่วยดู
สายโมรา : คุณแจงช่วยจัดทำแผนที่และตารางการเดินทางโดยละเอียด คุณจุ๊บช่วยดูเรื่องรถโดยสาร คุณก้อยดู
เรื่องอาหารและเครื่องดื่ม คุณปุ๊ยทำหน้าที่เป็นพ่อครัว คุณแต๋มดูเรื่องเกมส์และการละเล่นต่างๆ คุณแอ๊วเตรียม
หยูกยาและเครื่องปฐมพยาบาล คุณชิดจัดทีมคอยช่วยเหลือสมาชิกตอนเดินขึ้นเขา คุณเกียรติจัดทีมช่วยสมาชิก
กางเต๊นท์
เมื่อได้มอบหมายงานเป็นที่เรียบร้อยแล้ว สายโมราก็คอยติดตามงานจนแน่ใจว่าทุกอย่างเป็นไปด้วยความเรียบ
ร้อย แล้ววันเดินทางก็มาถึง รถโดยสารพาคณะไปถึงตีนภูตามกำหนด บรรดาสมาชิกแบกสัมภาระของตนเอง
เดินขึ้นภูด้วยความทะมัดทะแมง ส่วนสิ่งของอื่นๆก็ให้บรรดาลูกหาบแบกขึ้นไป หลังจากการเดินเขาหลายชั่วโมง
ในที่สุด สมาชิกทุกคนก็เดินขึ้นถึงยอดภูตอนหกโมงเย็นตามเวลาที่กำหนดด้วยความเหน็ดเหนื่อยและหิวโหย
ในระหว่างที่ทุกคนกำลังเตรียมตัวตั้งแค้มป์อยู่นั้น
สายโมรา : คุณปุ๊ย เตรียมทำอาหาร เราจะกินข้าวกันตอนหนึ่งทุ่มตรง
คุณปุ๊ย : ได้เลยครับ ผมจะแสดงฝีมือให้ทุกคนประทับใจทีเดียว
หลังจากคุณปุ๊ยหายไปเตรียมข้าวของต่างๆสักพักใหญ่ๆ คุณปุ๊ยต้องวิ่งหน้าตื่นมาหาสายโมรา
คุณปุ๊ย : แย่แล้วครับ ผมเตรียมทุกอย่างไว้พร้อมแล้วแต่ไม่มีไฟครับ ไม้ขีดไฟที่มีอยู่จุดไม่ติดเลยสักก้านครับ
สายโมรา : เป็นไปได้อย่างไร ? เมื่อวานนี้ฉันยังเอาออกมาจุดทดสอบดูทุกก้านเลย มันติดหมดไม่เห็นมีปัญหา
   
|
|
