บุญมโน วิศวกรหนุ่มรูปหล่อประจำบริษัทก่อสร้างยักษ์ใหญ่แห่งหนึ่งในจังหวัดขอนแก่น เขาหลงรักสายเกสร
พนักงานต้อนรับสาวประจำโรงแรมห้าดาว มาแล้วหลายปี ความสัมพันธ์ของคนทั้งสองก็ไม่เกินเลยไปกว่าการ
จับมือถือแขน หรือมีการกอดจูบบ้างเป็นครั้งคราวเมื่อมีโอกาส
เมื่อช่วงปีใหม่ที่ผ่านมา ทั้งสองคนได้ขึ้นไปเที่ยวบนภูกระดึงกับชมรมท่องเที่ยวเป็นครั้งแรก หลังจากได้เก็บสัม
ภาระไว้ในบ้านพักแล้ว ทั้งคู่ก็ปลีกตัวออกไปเดินเที่ยวที่ผาหล่มสักแต่เพียงลำพัง ระหว่างที่เดินไปด้วยกันนั้น
บุญมโนโอบกอด จับมือถือแขนสายเกสรอยู่ตลอดเวลา ความรักความใคร่ก็เพิ่มดีกรีขึ้นเป็นลำดับ จนกระทั่งดำ
ฤษณาเข้าครอบงำบุญมโน เขาคิดในใจว่าจะต้องหาทางเผด็จศึกตอนนี้เลยเพราะเดี๋ยวเข้ากลุ่มแล้วจะไม่มีโอกาส
อีก แต่ระหว่างที่เขากำลังคิดหาจังหวะอยู่นั้น
สายเกสร : คุณบุญมโน ฉันอยากยิงกระต่าย (อยากปัสสาวะ)
บุญมโน : แถวนี้ไม่มีห้องน้ำ คุณไปที่หลังพุ่มไม้นั่นก็แล้วกัน ไม่มีใครเห็นหรอกผมจะเฝ้าให้
เมื่อสายเกสรเดินเข้าไปหลังพุ่มไม้ บุญมโนได้ยินเสียงถอดเข็มขัด เสียงกางเกงถูกดึงลง เขาจิตนาถึงรูปร่าง ช่วง
ขาที่เรียวงาม และจินตนาถึงส่วนอื่นๆของสายเกสรด้วย เขาอดรนทนไม่ไหวแล้ว เขาจึงเอื้อมมือแหวกต้นไม้เข้า
ไปสัมผัสขาของสายเกสร แล้วเขาก็เลื่อนมือขึ้นไปเรื่อยๆจนถึงโคนขา เขาเลื่อนมือต่อไปอีก เขาสัมผัสถูกสิ่งหนึ่ง
เป็นแท่งยาวห้อยอยู่หว่างขาของสายเกสร เขาตกใจรีบดึงมือกลับทันที
บุญมโน : คุณสายเกสร ผมคบคุณมาหลายปี ไม่เคยรู้เลยว่าคุณเป็นสาวประเภทสอง
สายเกสร : ฉันไม่ใช่สาวประเภทสองหรอก บังเอิญฉันเกิดปวดท้องอึขึ้นมากระทันหัน
   
|
|
