ห้างแพ็กโกรกำลังรับสมัครพนักงานขาย มีผู้สมัครที่ผ่านการคัดเลือกรอบแรกมารอสัมภาษณ์กับผู้จัดการ
อยู่หลายคนซึ่งก็รวมถึงบุญเนตรหนุ่มรูปหล่ออยู่ด้วยคนหนึ่ง
ผู้จัดการ : คุณบุญเนตร ผมดูประวัติของคุณน่าสนใจมากทีเดียว ผมอยากจะจ้างคุณนะ แต่ว่า....ผมคงไม่
สามารถทำอย่างที่ผมต้องการได้ เพราะว่าผมเห็นคุณขยิบตาข้างหนึ่งบ่อยๆ มันอาจทำให้ลูกค้าของห้าง
เกิดความไม่พอใจได้ด้วยสำคัญว่าคุณไปก้อร่อก้อติกกับเขา
บุญเนตร : อ๋อ เรื่องนี้ไม่เป็นปัญหาหรอกครับ ถ้าผมกินยาเม็ดคุมกำเนิดเพียง 2 เม็ดเท่านั้น อาการขยิบ
ตาของผมก็จะหายเป็นปลิดทิ้งเลยครับ
ผู้จัดการ : จริงหรือ ? ไม่น่าเชื่อเลยนะ แต่ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงผมก็คงรับคุณเข้าทำงานได้ไม่มีปัญหา
บุญเนตรเอามือล้วงลงไปในกระเป๋ากางเกง เพื่อจะหยิบยาเม็ดคุมกำเนิดขึ้มมากิน แต่แล้วปรากฏว่ามีถุง
ยางอนามัยแบบต่างๆติดมือเขาขึ้นมาด้วยเป็นจำนวน 5 - 6 อัน พอเขากินยาเม็ดคุมกำเนิดไป 2 เม็ด
อาการขยิบตาข้างเดียวของเขาก็หายเป็นปลิดทิ้งอย่างที่เขาว่าทันที
ผู้จัดการ : อืม์... แม้อาการขยิบของคุณจะหายก็จริง แต่ผมเกรงว่าผมจะจ้างคนที่สำส่อนอย่างคุณไม่ได้
เสียแล้วล่ะ เพราะพฤติกรรมของคุณอาจจะเป็นอันตรายต่อลูกค้าสตรีของห้างเราได้
บุญเนตร : ผมไม่ได้เป็นคนอย่างที่คุณคิดหรอกนะครับ ผมไม่ได้สำส่อน ผมมีภรรยาที่ดีและน่ารักมาก
ผมไม่เคยแม้แต่จะคิดนอกใจเธอเลยครับ
ผู้จัดการ : อ้าว แล้วอย่างนั้นคุณจะอธิบายเรื่องถุงยางอนามัยเหล่านี้อย่างไรล่ะ ?
บุญเนตร : อ๋อ ทุกครั้งที่ยาผมหมดและผมต้องไปซื้อยาคุมกำเนิดที่ร้านขายยา คงอาจเป็นเพราะผมต้อง
ขยิบตาข้างเดียวไปด้วยนะซี บางทีคนขายทำเป็นรู้ดีผมจึงได้ถุงยางอนามัยแทนยาคุมกำเนิดอย่างที่คุณ
เห็นนั่นแหละ
    
|
|
