บุญถลำเป็นคนงานในโรงงานทำไส้กรอกมาแล้วหลายปี เขาถูกจัดให้อยู่แผนกหั่นไส้กรอกเพื่อบรรจุใส่แพ็ค
ช่วงนี้มีคำสั่งซื้อเข้ามามากจนคนงานทุกคนต้องทำงานนอกเวลาอย่างหามรุ่งหามค่ำ กว่าเขาจะได้กลับบ้าน
ก็ดึกแล้วทุกคืน คืนหนึ่งหลังเลิกงาน
บุญถลำ : ไม่รู้ผมเป็นอะไร ผมรู้สึกว่ามันมีแรงกดดันทำให้ผมอยากจะเอาจู๋ของผมเข้าไปในเครื่องบ้าง
ภรรยา : คุณจะบ้าหรือนี่ ! สงสัยคุณจะเครียดกับงานมากเกินไปเสียแล้ว คุณน่าจะไปปรึกษาจิตแพทย์เสีย
หน่อยจะดีกว่าไหม ?
หนึ่งเดือนต่อมา หลังเลิกงานคืนวันหนึ่งบุญถลำเดินโซซัดโซเซหน้าซีดเผือดเข้ามาในบ้าน
ภรรยา : เกิดอะไรขึ้นกับคุณหรือ ?
บุญถลำ : คุณจำเรื่องที่ผมเคยบอกคุณเมื่อคืนนั้นได้ไหม ?
ภรรยา : อย่าบอกนะว่ามันเกิดขึ้นจริงๆ
บุญถลำ : ใช่ มันเกิดขึ้นจริงๆ
ภรรยา : ตายแล้ว ! แล้วเป็นอย่างไรบ้างล่ะ ?
บุญถลำ : ผมก็ถูกไล่ออกจากงานนะซี
ภรรยา : ไม่ใช่ ฉันอยากรู้เรื่องจู๋คุณกับเครื่องน่ะ มันเป็นไงบ้าง ?
บุญถลำ : อ๋อ ! หล่อนเจ้าของเครื่องก็ถูกไล่ออกจากงานด้วยอีกคนเหมือนกัน
    
|
|
