สายแฉล้มเป็นพนักงานขายประกันฯ เธอต้องขับรถขึ้นเหนือล่องใต้เพื่อไปเยี่ยมเยือนลูกค้าอยู่เป็นประจำ
วันหนึ่ง ลูกค้าที่อำเภออุ้มผางโทรศัพท์มาบอกเธอว่ามีผู้สนใจทำประกันชีวิต 10 ล้านบาท เธอไม่รอช้า รีบ
ขับรถไปพบลูกค้าทันที หลังจากขายประกันฯให้ลูกค้าได้แล้วเธอจึงขับรถกลับกรุงเทพทั้งๆที่ใกล้จะค่ำ โชค
ไม่ดีรถเธอเกิดเสียอยู่กลางทางบริเวณป่าเขา เธอเห็นแสงไฟจากกระท่อมหลังหนึ่งจึงรีบเดินไปขอความ
ช่วยเหลือ เธอพบกับ บุญแจม และบุญจุก ชายหนุ่มสองพี่น้องมาเปิดประตูให้
สายแฉล้ม : รถฉันเสียอยู่ไม่ไกล ฉันจะจ้างคุณช่วยลากรถฉันเข้าไปอุ้มผางหน่อยได้ไหม ?
บุญแจม : เราลากตอนนี้ไม่ได้หรอกครับ ในเมืองร้านปิดกันหมดแล้ว โรงแรมก็ไม่มี ทางที่ดีคุณควรค้าง
คืนที่นี่ก่อนดีกว่า พรุ่งนี้เราสองคนจะจัดการลากรถคุณเข้าเมืองแต่เช้า
สายแฉล้มไม่มีทางเลือกเป็นอย่างอื่นเธอจึงตัดสินใจค้างคืนที่กระท่อมหลังนั้น แต่ที่กระท่อมมีเตียงแค่หลัง
เดียวเท่านั้น บุญแจมบอกกับเธอว่าทั้งสามคนจำเป็นต้องนอนเตียงเดียวกัน
สายแฉล้ม : พวกคุณมีถุงยางอนามัยไหม ?
บุญจุก : ถุงยางอนามัยหรือ ? มันคืออะไร ?
สายแฉล้ม : เขาใส่ถุงยางอนามัยไว้เพื่อป้องกันไม่ให้ผู้หญิงท้องอย่างไรล่ะ
สายแฉล้มหยิบถุงยางสองอันออกมาจากกระเป๋าถือแล้วให้ชายหนุ่มทั้งสองใส่ คืนนั้นทุกอย่างก็เป็นไปตาม
คาด เช้าวันรุ่งขึ้น ชายหนุ่มทั้งสองกุลีกุจอช่วยกันลากรถของเธอเข้าเมือง เมื่อรถถูกซ่อมเสร็จเธอก็รีบขับ
รถจากไป หนึ่งเดือนต่อมา หลังเลิกงานในเย็นวันหนึ่งบุญแจมกับบุญจุกนั่งคุยกันในกระท่อม
บุญจุก : นายจำผู้หญิงที่มาค้างคืนกับเราเมื่อเดือนที่แล้วได้ไหม ?
บุญแจม : จำได้สิ
บุญจุก : นายจะว่าอะไรไหมถ้าหล่อนท้อง ?
บุญแจม : อ้าว ! ทำไมหรือ ?
บุญจุก : เปล่า ฉันจะได้ถอดถุงยางอนามัยออกเสียที
    
|
|
