บุญแนมกับบุญปรอดเป็นหนุ่มหูหนวกกันทั้งสองคน แต่พวกเขาก็เป็นเพื่อนที่รักกันมาก วันหนึ่ง บุญแนม
ขับรถไปหาบุญปรอดที่อพาร์ทเมนท์แล้วส่งภาษามือคุยกัน
บุญแนม : ไปเที่ยวอาบอบนวดกันไหม ?
บุญปรอด : ดีเหมือนกัน แต่ผมไม่มีถุงยางอนามัย
บุญแนม : ไม่มีปัญหา ประเดี๋ยวแวะซื้อที่ร้านขายยาข้างหน้า
บุญปรอดกระโดดขึ้นรถในทันที บุญแนมขับรถไปไม่ไกลเท่าไรก็พบร้านขายยาอยู่ริมถนน บุญปรอดอาสา
ที่จะลงไปซื้อถุงยางอนามัยเอง 4-5 นาทีให้หลังเขากลับมาที่รถ เคาะกระจกหน้าต่าง ส่งภาษามือคุยกัน
บุญแนม : มีปัญหาอะไร ?
บุญปรอด : คนขายเขาไม่เข้าใจภาษามือ
บุญแนม : กลับไปใหม่ เอาแบงค์ร้อยบาทวางไว้บนตู้กระจกแล้วควักอ้ายนั่นของคุณวางไว้บนตู้กระจกคู่กับ
แบงค์ร้อยด้วย ทีนี้ละก็เขาจะเข้าใจแน่นอน
บุญปรอดหายเข้าไปในร้านขายยาอีกครั้งหนึ่ง 5 นาทีต่อมา เขาเดินมาเคาะกระจกหน้าต่างรถอีก บุญแนม
เริ่มหงุดหงิด จึงส่งภาษามือออกไป
บุญแนม : มีปัญหาอะไรอีกล่ะ ?
บุญปรอด : ผมทำตามที่คุณบอกผมทุกอย่าง แต่คนขายเขาก็ควักอ้ายนั่นของเขาขึ้นมาวางบนตู้กระจกคู่กับ
ของผม ปรากฏว่าของเขาใหญ่กว่าของผมมาก เขาเลยหยิบแบงค์ร้อยใส่กระเป๋าไปแถมยังยิ้มเยาะผมอีกด้วย
    
|
|
