We could all use a little coaching.
When you're playing the game.
It"s hard to think of everything.
Jim Rohn
ในท่ามกลางการแข่งขัน เราไม่มีเวลาพอที่จะมานึกว่า ต่อหน้าสถานการณ์นั้นๆ เราจะตอบโต้อย่างไร เพียงแต่ปฏิบัติออกไปอย่างทันท่วงทีอย่างเร็วที่สุด แม้จะผิดพลาด ก็ยังไม่ใช่เวลาที่จะมาไตร่ตรองอะไรอีก แค่การตั้งรับให้พร้อมในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้าให้ดีที่สุด คือ การต้องเดินไปข้างหน้าจนกว่าการแข่งขันจะจบสิ้น
และเพราะเป็นดังนี้เอง การแข่งขันจึงเป็นผลรวมของ "ความเคยชิน" นักกีฬาเคยทำมาอย่างไร ก็จะทำต่อไปอย่างนั้น ไม่เคยอย่างไรก็ไม่เคยอย่างนั้น ผิดอย่างไร ก็จะผิดไปเรื่อยๆ หากไม่ฝึกให้ถูก
เราจึงต้อง "ฝึก" ก่อนแข่งขัน เพื่อาศัย "ความนอกรอบ" กระทำซ้ำแล้วซ้ำเล่าของพฤติกรรมชุดใหม่ๆชุดหนึ่งที่คิดว่าจะเอื้อต่อผลการแข่งขัน ฝึกซ้ำๆเสียจนกระทั่ง มันสามารถจัดตั้งเป็นความเคยชินอย่างใหม่ พบนักกีฬาเจอะเจอสถานการณ์อย่างนี้ นักกีฬาจึงออกกการตอบโต้อย่างเป็นตัวของตัวเอง อย่างที่ไม่ได้นึกรู้ถูกผิด ทำอย่างที่ฝึกมาโดยอัตโนมัติ
ใดๆที่ถนัดแล้ว ก็ยังต้องฝึกอีกเพื่อไม่ให้คลาดเคลื่อนออกนอกแนวทาง และใดๆที่เป็นจุดอ่อนฝืนยากนัก ก็ต้องฝืนทำกันต่อไป ไม่ว่ามันจะสักกี่ครั้งก็ตาม
กฤตย์ ทองคง
9 สิงหาคม 2550
|
|
