บุญพัฒน์ไปเที่ยวที่พัทยา เขาเห็นคนเล่นเรือใบกันน่าสนุกจึงคิดอยากมีเรือใบกับเขาสักลำหนึ่ง แต่เนื่องจากเขา
ยังเป็นมือใหม่ประกอบกับเรือลำใหม่มีราคาสูงมาก เขาจึงคิดซื้อเพียงเรือมือสองเท่านั้น เขาตัดสินใจไปที่สโมสร
เรือใบพัทยาเผื่อจะมีคนประกาศขายเรือที่นั่น เขาต้องผิดหวังเพราะไม่มีใครประกาศขายเรือเลย แต่เขาสังเกต
เห็นมีเรือจอดอยู่บนบกสองสามลำ เขาเดินไปหาเสมียน
บุญพัฒน์ : ทำไมมีเรือสองสามลำนั้นจอดอยู่บนบก มันมีปัญหาอะไร ? และมันเป็นของใคร ?
เสมียน : อ๋อ เรือเหล่านี้เจ้าของไม่เคยมาดูแลและไม่ได้จ่ายค่าสมาชิกเกินสองปีแล้วเราจึงต้องลากขึ้นบก
บุญพัฒน์เห็นว่าเรืออยู่ในสภาพที่ต้องซ่อมแซมมากเจ้าของอาจอยากขายถูกๆ จึงได้ขอชื่อที่อยู่ของเจ้าของเรือ
ดังกล่าวจากเสมียน เมื่อกลับถึงกรุงเทพเขารีบโทรศัพท์ไปหาเจ้าของเรือทันที คนแรกเป็นผู้ชายอยู่ชลบุรี
บุญพัฒน์ : สวัสดีครับ ผมบุญพัฒน์ ผมเห็นเรือใบคุณจอดอยู่สโมสรเรือใบพัทยา คุณคงไม่ได้เล่นมันมานาน
แล้ว ไม่ทราบคุณสนใจจะขายมันไหมครับ ?
ผู้ชาย : เอ้อ ผมยังไม่คิดจะขายหรอกครับ ผมกำลังจะไปจ่ายค่าสมาชิกแล้วจะกลับไปเล่นมันอีกเร็วๆนี้
บุญพัฒน์โทรไปหาเจ้าของเรือคนที่สองซึ่งอยู่ถึงนครราชสีมา บังเอิญภรรยาของเขาเป็นผู้รับสาย
บุญพัฒน์ : สวัสดีครับ ผมบุญพัฒน์ ผมเห็นเรือใบสามีคุณจอดอยู่ที่สโมสรเรือใบพัทยา ดูตามสภาพแล้วผมคิด
ว่าสามีคุณคงไม่ได้เล่นมันมานานมากจนเขาลากขึ้นมาทิ้งไว้บนบก ไม่ทราบคุณสนใจจะขายมันไหมครับ ?
ภรรยา : คุณเข้าใจผิดหรือเปล่า ? สามีฉันเขาไปพ้ทยาเพื่อเล่นเรือใบครั้งละหลายวันทุกเดือนไม่เคยขาดเลย
แต่ว่า....อืม์...หรือฉันจะเข้าใจผิด ประเดี๋ยวฉันจะถามสามีฉันดูก็ได้
    
|
|
