บุญพาทีเป็นนักธุรกิจที่มีรสนิยมสูง เขามักจะไปกินอาหารฝรั่ง ดื่มไวน์ และสูบซิการ์ สำหรับซิการ์แล้วเขาจะ
เลือกสูบแต่ซิการ์ที่ผลิตจากคิวบาเท่านั้น ซึ่งยี่ห้อดังๆได้แก่ โคฮีบา มองเตคริสโต โรเมโอ-จูเลียต้า โฮโยเดอ
มอนเทอเร่ ซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นที่โปรดปรานของเขาทั้งสิ้น วันหนึ่งเขาไปเที่ยวประเทศคิวบา เขาซื้อซิการ์ยี่ห้อ
โคฮีบา จำพวกลิมิเต็ดมากล่องหนึ่ง 25 มวน ราคากล่องละ 200,000 บาท เมื่อของราคาแพงเช่นนี้เขาจึงเกิด
ความคิดที่จะทำประกันซิการ์เหล่านั้น
เขาไปซื้อประกันอัคคีภัยจากบริษัทประกันภัยแห่งหนึ่ง หลังจากนั้นประมาณหนึ่งเดือนเขาสูบซิการ์นั้นจนหมด
กล่อง เขาเก็บขี้เถ้าของซิการ์เอาไว้ทุกมวนแล้วไปแจ้งบริษัทประกันภัยว่าไฟไหม้ซิการ์ของเขาทั้งหมด เขาขอ
เคลมเงินประกันจำนวน 200,000 บาทตามกรมธรรม์ทันที บริษัทประกันปฏิเสธการจ่ายเงินสินไหม
บริษัท ฯ : บริษัทฯจ่ายคุณไม่ได้เพราะคุณสูบซิการ์ทั้งหมดนั้นเอง
บุญพาที : ถึงผมจะสูบ แต่ซิการ์ก็ถูกไฟไหม้หมดจริงๆไม่ใช่หรือ ? ผมประกันไฟไหม้ซิการ์นี่นา
เมื่อบุญพาทีเห็นว่าบริษัทไม่ยอมชดใช้ให้แน่ เขาจึงได้นำเรื่องนี้ขึ้นฟ้องรองต่อศาล ศาลพิเคราะห์แล้วเห็นว่า
ในกรมธรรม์เขียนเพียงแต่ความเสียหายที่เกิดจากไฟไหม้เท่านั้น หาได้มีข้อยกเว้นใดๆไม่ เพราะฉะนั้นการ
ที่บุญพาทีจุดซิการ์สูบก็หมายถึงซิการ์นั้นติดไฟจึงอนุโลมว่าเป็นไฟไหม้ได้ ดังนั้น จึงพิพากษาให้บริษัทประ
กันภัยจ่ายค่าสินไหมทดแทนให้บุญพาทีเต็มตามจำนวนที่ประกันไว้
หลังจากจ่ายค่าสินไหมจำนวน 200,000 บาทแก่บุญพาทีตามคำสั่งศาลเรียบร้อยแล้ว บริษัทประกันภัยไป
แจ้งความต่อเจ้าหน้าที่ตำรวจให้จับบุญพาทีในข้อหาลอบวางเพลิงทันที เมื่อคดีขึ้นสู่ศาลอาญา ศาลพินิจแล้ว
เห็นว่าเขามีเจตนาจุดไฟเผาซิการ์จริง และได้กระทำการหลายครั้งต่างกรรมต่างวาระ
ศาลจึงพิพากษาให้จำคุกบุญพาทีในข้อหาลอบวางเพลิงครั้งละ 5 ปี ติดต่อกันรวมเป็นจำคุก 125 ปี
    
|
|
