บุญพ่วง กับ บุญเอนก เป็นเพื่อนคอสุรา ไม่ว่าเขาทั้งสองจะหาเงินมาได้มากหรือน้อยพวกเขาก็จะพากันไป
กินเหล้าจนเงินหมดทุกครั้ง เย็นวันหนึ่ง คนทั้งสองมาพบกันแต่โชคไม่ดีที่คนทั้งสองมีเงินในกระเป๋ารวมกัน
เพียง 20 บาทเท่านั้น แน่นอนเงินจำนวนเพียงเท่านี้ไม่พอแม้จะซื้อเหล้าขาวเพียงแก้วเดียว
บุญพ่วง : เห็นทีคืนนี้คงจะไม่ได้ดื่มเหล้าเสียแล้ว
บุญเอนก : เดี๋ยว ใจเย็นๆ ผมมีวิธี
บุญเอนกคว้าเงิน 20 บาทแล้ววิ่งเข้าไปในซุบเปอร์มาร์เก็ต เขาซื้อไส้กรอกมาแท่งหนึ่ง ชูให้เพื่อนดู
บุญพวง : คุณจะบ้าหรือเปล่า ? พวกเราอยากดื่มเหล้าไม่ใช่อยากกินไส้กรอก
บุญเอนก : อ๋อ ไม่บ้าหลอก คุณตามผมมา
เขาทั้งสองเข้าไปในบาร์บุญขจร สั่งวิสกี้โซดามาคนละแก้ว แม้บุญพวงจะกังวลใจเรื่องไม่มีเงินจ่ายก็ตามแต่
บุญเอนกก็รีบดื่มเหล้าจนหมดแก้ว เขารูดซิบกางเกงของเขาแล้วเอาไส้กรอกเสียบไว้ที่ซิบกางเกง เขาบอก
ให้บุญพวงคุกเข่าแล้วอมไส้กรอกไว้ โจ บาร์เทนเดอร์เห็นการแสดงนั้นเป็นเรื่องบัดสีบัดเถลิงจึงได้ไล่คนทั้ง
สองออกจากบาร์ทันที ทั้งคู่รู้สึกว่าเล่ห์กลนี้ดีจึงเข้าไปในบาร์อื่นที่อยู่ใกล้เคียงกันและทำเช่นเดียวกับที่ได้ทำ
ในบาร์บุญขจร จนกระทั่งถึงบาร์แห่งที่แปด หลังจากได้ดื่มเหล้าและแสดงแบบเดิมจนถูกไล่ออกจากบาร์อีก
คนทั้งสองก็เมาได้ที่พอดี
บุญพวง : ผมว่าผมพอแล้วนะ หัวเข่าของผมถลอกปอกเปิกไปหมดแล้ว
บุญเอนก : แล้วคุณคิดว่าผมไม่แย่หรือไง ? เพราะไส้กรอกที่ซื้อมานั้นมันหล่นหายตั้งแต่บาร์ที่สองโน่นแล้ว
    
|
|
