สายสุดาเป็นพนักงานการเงินของธนาคารใหญ่แห่งหนึ่ง เธอมีลูกชายคนหนึ่ง ชื่อเด็กชายบุญเติบอายุ 8 ขวบ
เขาเป็นเด็กฉลาดและชอบซักถาม ที่โรงเรียนคุณครูประจำชั้นเคยถูกเขาถามจนอึ้งมาแล้วหลายครั้ง ขณะอยู่ที่
บ้าน ทั้งคุณพ่อและคุณแม่ต่างก็ถูกเขาถามจนบางครั้งตั้งตัวไม่ติดอยู่บ่อยๆ เช่นครั้งนี้
เด็กชายบุญเติบตื่นขึ้นกลางดึกคืนหนึ่ง เขาได้ยินพ่อส่งเสียงร้องครวญคราง เขาตกใจจึงแอบย่องไปดูที่ห้อง
พ่อแม่ เขาเห็นแม่ลุกนั่งทับอยู่บนตัวพ่อ เช้าวันรุ่งขึ้นก่อนที่สายสุดาจะออกจากบ้านไปทำงาน เด็กชายบุญเติบ
ซึ่งอยู่กับแม่แต่เพียงลำพัง
เด็กชายบุญเติบ : คุณแม่ครับ ผมตื่นนอนตอนดึกๆ ผมมักได้ยินเสียงคุณพ่อส่งเสียงร้องดังมากครับ
สายสุดา : อืม์ แล้วไง ?
เด็กชายบุญเติบ : ผมเดินไปเห็นคุณแม่นั่งทับคุณพ่อจนคุณพ่อต้องร้องครวญครางเสมอเลย แต่คุณแม่ก็ยัง
ไม่ยอมหยุดเลยครับ
สายสุดา : อ๋อ ที่แม่นั่งทับท้องคุณพ่อ เพราะแม่ต้องการให้พุงคุณพ่อยุบลงนะซี พุงคุณพ่อใหญ่มาก
เด็กชายบุญเติบ : จริงหรือครับคุณแม่? แต่ผมว่ามันไม่ได้ผลหรอกครับคุณแม่
สายสุดา : อ้าว ทำไมจะไม่ได้ผลล่ะลูก ?
เด็กชายบุญเติบ : มันจะได้ผลอย่างไรละครับ คุณแม่พยายามออกแรงทับคุณพ่อเกือบตายทุกคืน แต่พอตอน
เช้าเสาร์ หลังจากคุณแม่ออกจากบ้านไปเยี่ยมคุณยายแล้ว น้าสมศรีที่อยู่บ้านติดกันเขาจะมาหาคุณพ่อทุกครั้ง
ผมเห็นเขาเป่าลมให้พุงคุณพ่อพองขึ้นมาอีกทุกครั้งเลยครับ
    
|
|
