บุญบางวันไปบ้านแฟนสาวในวันที่ฝนตก ด้วยความเป็นส่วนตัวและอยู่กันสองต่อสองพวกเขาจึงอดที่จะมี
อะไรกันไม่ได้ ขณะที่กำลังเข้าด้ายเข้าเข็มอยู่นั้น ทันใดนั้นเองหญิงสาวได้ยินเสียงรถยนต์มาจอดหน้าบ้าน
โอ้ ! มันเป็นรถของพ่อหญิงสาวนั่นเอง
หญิงสาว : หนีเร็ว พ่อฉันกำลังมา
บุญบางวัน : ผมหนีไม่ได้ ข้างนอกฝนตกหนัก
หญิงสาว : ถึงฝนจะตกก็แค่เปียกเท่านั้น แต่ถ้าพ่อฉันเจอคุณแบบนี้ เขายิงคุณตายแน่นอนเพราะเขาเป็น
คนเลือดร้อนมาก รีบหนีเร็วเข้า !
ไม่มีเวลามาอ้อยอิ่งอีกแล้ว บุญบางวันคว้าเสื้อผ้าของเขาขึ้นหนีบไว้ที่จั๊กแร้แล้วเผ่นพรวดออกทางหน้าต่าง
ไปทันที พอออกนอกถนนได้บังเอิญเขาเจอเข้ากับพวกนักวิ่งมาราธอนกลุ่มใหญ่ที่วิ่งมาพอดี เขาจึงวิ่งปะปน
ไปด้วยทั้งๆที่แก้ผ้าโทงๆอย่างนั้น
นักวิ่ง 1 : คุณแก้ผ้าวิ่งมาราธอนอย่างนี้ทุกครั้งเลยหรือ ?
บุญบางวัน : ใช่ มันรู้สึกโล่งดี ผมชอบ
นักวิ่ง 2 : แล้วคุณก็หอบเสื้อผ้าวิ่งอย่างนี้ทุกครั้งด้วยหรือ ?
บุญบางวัน : ใช่ พอวิ่งเสร็จผมจะได้ใส่เสื้อผ้าตรงเส้นชัยแล้วรีบขับรถกลับบ้านได้ทันทีเลยยังงัยล่ะครับ
นักวิ่งอีกคนหนึ่งที่ฟังการโต้ตอบของเขามาโดยตลอด หันลงไปมองข้างล่างของเขาด้วยความแปลกใจ
นักวิ่ง 3 : อืม์....แล้วคุณใส่ถุงยางอนามัยวิ่งมาราธอนทุกครั้งเลยหรือ ?
บุญบางวัน : เปล่าครับ เปล่า เอ้อ...อ้า...ผมจะใส่ก็ต่อเมื่อฝนมันตกเท่านั้นแหละครับ
|
|