ภรรยาของสายพิมพ์เลี้ยงแมวสีสวาดอยู่ตัวหนึ่ง มันเป็นแมวสีสวาดที่หายากมากเพราะมันมีนัยตาข้างหนึ่ง
สีฟ้าและนัยตาอีกข้างหนึ่งสีเขียว แต่แมวตัวนี้จะมีนิสัยข้อนข้างดื้อและชอบทำอะไรแผลงๆอยู่เป็นประจำ
เช้าวันหนึ่ง แมวที่ว่าได้หายออกจากบ้านไป ทั้งบุญพิมพ์และภรรยาช่วยกันหาจนเหนื่อยอ่อนก็ไม่พบ จน
กระทั่งตอนสายพวกเขาได้ยินเสียงแมวจึงพบว่ามันปีนขึ้นไปอยู่บนยอดต้นอโศกอินเดียหน้าบ้านที่สูงราว
12 เมตร
บุญพิมพ์ : ผมจะขึ้นไปเอามันลงมา
ภรรยา : คุณขึ้นไปไม่ได้หรอก บันไดที่เรามีสูงที่สุดก็แค่ 8 เมตรเท่านั้น
บุญพิมพ์ : ผมมีวิธีแต่คุณต้องช่วยผมด้วย
บุญพิมพ์เข้าไปหยิบเชือกมะนิลาเส้นใหญ่ที่ยาวราว 20 เมตรพร้อมด้วยบันได เขาเอาบันไดพาดไว้กับต้น
ไม้แล้วให้ภรรยาจับไว้ เขาปีนขึ้นไปบนปลายบันไดเอื้อมมือผูกปลายเชือกข้างหนึ่งไว้กับต้นไม้อย่างแน่น
หนา แล้วเอาปลายเชือกอีกข้างหนึ่งไปผูกไว้กับท้ายรถฟอร์จูนเนอร์ เขาให้ภรรยาขับรถเดินหน้า ต้นอโศก
อินเดียถูกดึงโน้มลำต้นลงมาจนยอดไม้ลงมาอยู่ที่ระดับประมาณ 7 เมตรเท่านั้น
บุญพิมพ์ : คุณจอดรถใส่ห้ามล้อไว้ก่อนแล้วลงมาช่วยผมทางนี้ ช่วยจับบันไดให้ผมด้วย
เมื่อภรรยาลงจากรถ เขาเอาบันไดมาพาดกับต้นไม้บริเวณใกล้ยอดที่ที่แมวสีสวาดเกาะอยู่ แมวยังอยู่ที่เดิม
ไม่ไปไหน มันคงจะรอให้คนมาอุ้มมัน แต่ยังไม่ทันที่เขาจะปีนบันไดขึ้นไปเลย บังเอิญปลายเชือกด้านที่ผูก
กับท้ายรถฟอร์จูนเนอร์เกิดหลุดขึ้นมาเสียก่อน ส่งผลให้ต้นอโศกอินเดียดีดกลับเหมือนด้ามหนังสติ๊ก แมว
สีสวาดที่เกาะอยู่จึงถูกดีดให้ลอยไปในอากาศและหายไปอย่างถาวรเพราะทั้งบุญพิมพ์และภรรยาใช้เวลาตั้ง
สองวันตามหาจุดที่แมวตก แต่ไม่เห็นแม้แต่เงา
    
|
|
