ที่วัดแห่งหมู่บ้านโคกสำราญได้จัดให้มีการสวดภาณยักษ์ใหญ่ นัยว่าเป็นการขับไล่อาถรรพ์สิ่งอัปมงคล
เสนียดจัญไรต่างๆและสิ่งชั่วร้ายทั้งปวงซึ่งแน่นอนต้องรวมถึงภูติผีปีศาจด้วย ในวันนั้นมีชาวบ้านมาร่วม
พิธีสวดหลายร้อยคนรวมทั้งบุญประเมินลุงเฒ่าประจำหมู่บ้านด้วย ในขณะที่กำลังสวดอยู่ครึ่งๆกลางๆ
ปรากฏว่าทันใดนั้นมีลมกระโชกแรง เสียงกิ่งไม้ในวัดหักดังลั่น พร้อมๆกันนั้นก็ปรากฏร่างของปีศาจตน
หนึ่งมีหนวดเครายาวรุงรังนุ่งห่มด้วยผ้าสีแดงเพลิงเข้ามาในศาลาการเปรียญ บรรดาชาวบ้านแตกตื่นวิ่ง
กันกระเจิงจนแทบจะเหยียบกันตาย แม้แต่สมภารและพระเณรยังวิ่งหนีจนจีวรปลิว เมื่อทุกอย่างอยู่ใน
ความสงบแล้ว คงเหลือแต่บุญประเมินซึ่งนั่งนิ่งอยู่ในศาลาเพียงคนเดียว ปีศาจจึงเดินเข้าไปหาเขาด้วย
ความสงสัย
ปีศาจ : ลุงชื่ออะไร ?
บุญประเมิน : ชื่อบุญประเมิน
ปีศาจ : ลุงไม่กลัวเราหรือไง ? ชาวบ้านทุกคนกลัวเราจนวิ่งหนีไปหมดแล้ว
บุญประเมิน : ทำไมจึงต้องกลัว ? ท่านเป็นใคร ?
ปีศาจ : เราเป็นปีศาจ กลัวไหม ?
บุญประเมิน : ไม่กลัว
ปีศาจ : ทำไมจึงไม่กลัวปีศาจ ?
บุญประเมิน : ก็ผมอยู่กับน้องสาวท่านมาหลายสิบปี ผมเคยชินแล้ว
    
|
|
