บุญมนูพาภรรยาสาวไปรับประทานอาหารเย็นที่ห้องอาหารแห่งหนึ่ง ในขณะที่พวกเขามีความสุขอยู่กับการ
ดื่มกินและพูดคุยอย่างมีรสชาติ ทันใดนั้นมีสาวสวยคนหนึ่งอายุราวสิบแปดปี เธอใส่กระโปรงสั้นรัดรูปสีฉูด
ฉาดเดินผ่านประตูห้องอาหารเข้ามา ทุกคนในห้องอาหารหันไปมองเธอเป็นตาเดียวกัน เธอส่งสายตาและ
ส่งยิ้มให้บุญมนูพร้อมๆกับเดินตรงมาที่โต๊ะของเขา
ภรรยา : คุณรู้จักเธอหรือ ?
บุญมนู : รู้จักสิ เธอเป็นกิ๊กของผม
ทันทีที่พูดจบ หญิงสาวคนนั้นก็เดินเข้ามาประชิดตัวเขา เธอก้มลงกระซิบกระซาบที่หูของเขาประเดี๋ยวหนึ่ง
แล้วก็เดินออกจากร้านไป ทิ้งให้ภรรยาบุญมนูต้องตาค้างอยู่พักหนึ่ง
ภรรยา : ฉันยอมรับเรื่องอย่างนี้ไม่ได้ พรุ่งนี้ฉันจะไปฟ้องหย่ากับคุณ
บุญมนู : ฟ้องหย่าหรือ ? ผมอยากให้คุณคิดดีๆก่อนนะ ถ้าหย่าแล้วคุณจะไม่ได้ไปเที่ยวช็อบปิ้งยุโรปปีละ 3
ครั้งอย่างที่อยู่กับผมอีก นอกจากนั้นรถเบนซ์สปอร์ตที่อยู่ในชื่อคุณก็ต้องขายแบ่งสอง ซึ่งรวมเครื่องเพชรทุก
อย่างด้วย ส่วนที่ดิน แมนชั่นและธุรกิจพันล้านที่เป็นสินเดิมของผมและผมได้ให้ทนายเตรียมเขียนชื่อคุณใส่
ในพินัยกรรมแล้วคงต้องยกเลิก.......
ในขณะที่บุญมนูยังพูดค้างอยู่นั้น ปรากฏมีชายหญิงคู่หนึ่งเดินประคองกันเข้ามาในห้องอาหาร
ภรรยา : เอ๊ะ นั่นคุณ บุญธนินทร์เพื่อนคุณใช่ไหม ?
บุญมนู : ใช่ นั่นบุญธนินทร์เพื่อนผม
ภรรยา : แล้วผู้หญิงคนนั้น.....? เธอไม่ใช่สายสอางค์ภรรยาเขานี่นา....
บุญมนู : เธอไม่ใช่สายสอางค์หรอก เธอเป็นกิ๊กของเขา
ภรรยา : อืม์...... กิ๊กเขาสวยสู้กิ๊กของเราไม่ได้เลยเนอะ
    
|
|
