สายรินมีอาการปวดหัวอย่างรุนแรงเรื้อรัง เธอไปหาหมอที่โรงพยาบลหลายแห่ง ไม่ว่าจะกี่หมอตรวจด้วย
เครื่องมือแพทย์ชนิดใด ทั้งเอ็กซเรย์ ซีทีสแกน ก็ไม่รู้สาเหตุแห่งอาการ จนกระทั่งวันหนึ่ง เพื่อนของเธอ
แนะนำให้ไปพบกับนักสะกดจิตซึ่งสามารถรักษาโรคได้สารพัด หลังจากพบนักสะกดจิตและกลับมาถึงบ้าน
แล้ว เธอเจอกับ บุญศร สามีที่เพิ่งกลับจากที่ทำงานเช่นเดียวกัน
สายริน : วันนี้ฉันได้ไปพบกับนักสะกดจิตตามที่เพื่อนเคยแนะนำ ตอนนี้อาการปวดหัวของฉันหายเป็น
ปลิดทิ้งเลย
บุญศร : จริงเหรอ ? แล้วเขารักษาอย่างไร ?
สายริน : ไม่มีอะไรมาก หมอบอกให้ ไปยืนหน้ากระจกแล้วพูดว่า เราไม่ปวดหัว เราไม่ปวดหัว แค่นี้เอง
อาการปวดหัวหายไปเลย คุณเองก็น่าจะไปพบเขาเรื่อง DE (หย่อนสมรรถภาพทางเพศ) น่าจะดี
แม้บุญศรจะเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งแต่เขาก็ไปพบนักสะกดจิตตามที่สายรินแนะนำ ตกเย๊นวันนั้น หลังอา
หารเย็นแล้วเขาชวนภรรยาเข้านอนแต่หัวค่ำ ก่อนจะเข้าด้ายเข้าเข็มเขาลุกพรวดพราดขึ้นมา
บุญศร : นอนนิ่งๆก่อน เดี๋ยวผมกลับมา
เขาหายเข้าห้องน้ำไปพักหนึ่ง พอกลับออกมาเขาก็มีอะไรๆกับภรรยาเขาต่อไปได้อย่างดี สักพักหลัง
เสร็จกิจ เขาบอกให้ภรรยานอนนิ่งๆอีกแล้วเขาเข้าห้องน้ำไป พอออกจากห้องน้ำเขาก็มีอะไรๆกับภรรยา
เขาซ้ำ มันเป็นเช่นเดียวกันอย่างนี้สามครั้งแล้ว พอครั้งที่สี่ เมื่อเขาบอกให้ภรรยาเขานอนนิ่งๆเช่นเดิม
เขาลุกเข้าห้องน้ำตามเคย สายรินเกิดความสงสัยจึงย่องตามเข้าไปดู เธอเห็นสามียืนอยู่หน้ากระจกเงา
บุญศร : หล่อนไม่ใช่เมียเรา หล่อนไม่ใช่เมียเรา หล่อนไม่ใช่เมียเรา หล่อนไม่ใช่เมียเรา
    
|
|
