บุญหล้ากับบุญศรีเป็นเพื่อนคอเหล้าที่มักปักหลักดื่มกันในบาร์บุญขจรจนถึงกลุ่มท้ายๆจนเป็นประจำ แม้จะ
มีเรื่องสัพเพเหระพูดคุยอย่างออกรสทุกคืนก็ตาม แต่พวกเขาก็ไม่เคยคุยถึงปัญหาในครอบครัวของตนเอง
เลย จนกระทั่งคืนหนึ่ง
บุญหล้า : กลับบ้านดึกๆอย่างนี้ทุกคืนมีปัญหาอะไรบ้างไหม ?
บุญศรี : มีซิเพื่อน นี่ขนาดผมต้องดับเครื่องรถยนต์ก่อนจะถึงบ้านสัก 20 เมตร ปิดไฟหน้ารถแล้วลงมือ
เข็นรถเข้าบ้านอย่างเงียบๆ ถอดรองเท้าและย่องเข้าห้องนอน ถอดเสื้อผ้าอย่างระมัดระวัง ก้าวขึ้นเตียง
โดยไม่ให้มีเสียงเลย
บุญหล้า : โอ้โห ลงทุนขนาดนี้ยังจะมีปัญหาอะไรอีกได้อย่างไร ?
บุญศรี : ผมคิดว่าภรรยาผมหลับแล้ว ที่ไหนได้ภรรยาผมนั่งอยู่บนเตียงจ้องมองผมตาเขม็ง ผมจึงถูกเมีย
ด่าอย่างสาดเสียเทเสียทุกคืน แล้วคุณล่ะ คุณมีปัญหาอย่างผมหรือเปล่า ?
บุญหล้า : ผมไม่เคยมีปัญหา
บุญศรี : จริงหรือเพื่อน คุณทำอย่างไรล่ะ ?
บุญหล้า : ผมเหรอ ผมข้บรถเข้าบ้าน เร่งเครื่องเสียงดัง บรึ้มมม ! บรึ้มมม ! แล้วค่อยดับเครื่อง เดินเข้า
บ้านอย่างทะมัดทะแมง ถีบประตูดังปัง ถอดรองเท้าโยนไปที่พื้นห้องนอน ถอดเสื้อผ้าแล้วก้าวขึ้นเตียงอย่าง
องอาจ สะกิดเมียและบอกเธอว่าผมพร้อมแล้ว เมียผมมักจะหันหน้าหนีแล้วบอกว่าเธอง่วงนอนทุกทีเลย
    
|
|
