ในชั้นเรียนวิชาวาดเขียนของโรงเรียนอนุบาลเนียนสนิท เด็กๆได้รับการบ้านจากครูสายใจ
ครูสายใจ : นักเรียนทุกคนต้องวาดรูปแอปเปิ้ลมาส่งครูวันจันทร์ งานนี้จะใช้ตัดสินเป็นผลสอบด้วย ขอให้ตั้งใจวาดดีๆ
เด็กชายแก้วเพียรพยายามวาดรูปแอปเปิ้ลอยู่ครึ่งค่อนวัน มันไม่เหมือนรูปแอปเปิ้ลเลยโดยเฉพาะตรงเว้าของผล
ทั้งส่วนบนและส่วนล่าง จนเด็กชายแก้วรู้สึกหงุดหงิดมาก ในที่สุด เด็กชายแก้วเลยตัดสินใจใช้สีเทลงในถาด เขา
ถอดกางเกงออกแล้วนั่งลงในถาดสีนั้น ต่อจากนั้นเขาลุกขึ้นแล้วไปนั่งทับบนแผ่นกระดาษ ปรากฏว่าได้รูปแอปเปิ้ล
สวยสมใจ
บ่ายวันนั้น เด็กหญิงแหวนมาเล่นที่บ้าน เห็นรูปแอปเปิ้ลของเด็กชายแก้วก็รู้สึกทึ่ง เด็กชายแก้วบอกวิธีที่ตนทำให้
ได้รูปแอปเปิ้ลดังกล่าว เมื่อกลับถึงบ้าน เด็กหญิงแหวนก็จัดแจงเทสีใส่ถาด ถอดกางเกงออก นั่งลงบนถาดสีแล้วมา
นั่งทับบนกระดาษ ผลปรากฏว่าเธอก็ได้รูปแอปเปิ้ลสวยเช่นเดียวของเด็กชายแก้วเหมือนกัน
เช้าวันจันทร์ นักเรียนทุกคนเอารูปแอปเปิ้ลไปส่งครูสายใจตามกำหนด หลังจากครูตรวจให้คะแนนแล้ว ปรากฏว่า
เด็กชายแก้วได้ A เด็กหญิงแหวนได้ C ซึ่งสร้างความงุนงงแก่เด็กหญิงแหวนยิ่งนัก
เด็กหญิงแหวน : คุณครูคะ ทำไมรูปแอปเปิ้ลของหนูจึงได้คะแนนแค่ C เท่านั้นคะ รูปของหนูไม่สวยหรือคะ
ครูสายใจ : สวยจ้ะ รูปแอปเปิ้ลของหนูสวยมากเลยจ้ะ
เด็กหญิงแหวน : ทำไมของเด็กชายแก้วเขาได้ A เราใช้วิธีวาดรูปแอปเปิ้ลวิธีเดียวกันนี่คะ
ครูสายใจ : อ๋อ รูปของเด็กชายแก้วเขาเหมือนกว่า เพราะเขามีก้านของผลแอปเปิ้ลด้วย
   
|
|
