บุญเป่งไปซื้อข้าวของที่ห้างแพ็คโกรในเช้าวันเสาร์หนึ่ง คนในห้างมีมากกว่าปกติจึงทำให้แถวชำระเงินค่อน
ข้างยาว เมื่อถึงคิวบุญเป่งปรากฏว่าเขาเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าเขาลืมหยิบถุงยางอนามัย ครั้นจะเดินออกไปหยิบเอง
เขาเกรงว่าจะต้องกลับมาต่อแถวใหม่ซึ่งจะทำให้เสียเวลามาก เขาจึงถามแคชเชียร์
บุญเป่ง : ที่นี่มีบริกรคอยหยิบสินค้าที่ขาดให้ลูกค้าไหมครับ ? ผมอยากได้ถุงยางอนามัยสักกล่องหนึ่ง
แคชเชียร์ : คุณใช้ขนาดไหนล่ะ ?
บุญเป่ง : ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน
แคชเชียร์บอกแก่เขาว่าถ้าเขาปลดซิบกางเกงออก ให้เธอเอามือเข้าไปล้วงดูเธอจะรู้ขนาดถุงยางอนามัย เขา
ตกลงทำตามที่เธอแนะนำ แคชเชียร์ตะโกนผ่านอินเตอร์คอม
แคชเชียร์ : ถุงยางอนามัยไซส์ใหญ่หนึ่งกล่อง แคชเชียร์ช่องที่เจ็ด
หลังจากเขาชำระเงินแล้ว ปรากฏว่ามีผู้ชายที่เข้าคิวต่อจากเขาซึ่งเห็นเหตุการณ์ตลอดชักคิดสนุกขึ้นมาบ้าง
ผู้ชาย : อืม์... ผมก็ลืมหยิบถุงยางอนามัยด้วย ผมอยากให้ช่วยหยิบให้ผมสักกล่อง
แคชเชียร์ : คุณต้องการขนาดไหนล่ะคะ ?
ผู้ชาย : ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน
หลังจากแคชเชียร์บอกให้เขาปลดซิบแล้วเธอเอามือไปล้วงดูพักหนึ่ง เธอพูดใส่อินเตอร์คอม
แคชเชียร์ : ถุงยางอนามัยขนาดกลางหนึ่งกล่อง แคชเชียร์ช่องที่เจ็ด
เหตุการณ์นี้หาได้พ้นสายตาของหนุ่มน้อยที่ยืนอยู่ในคิวถัดไปไม่ เขาไม่เคยถูกผู้หญิงสัมผัสเลยจึงคิดอยาก
ทดลองดูบ้าง
หนุ่มน้อย : ขอถุงยางอนามัยผมกล่องหนึ่งด้วย
แคชเชียร์ : คุณต้องการไซส์ไหน ?
หนุ่มน้อย : ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน
หลังจากแคชเชียร์บอกให้เขาปลดซิบแล้ว เธอเอามือเข้าไปบีบหนึ่งทีแล้วรีบมาที่อินเตอร์คอม
แคชเชียร์ : กระดาษทิชชู่หนึ่งกล่องพร้อมม็อบถูพื้น แคชเชียร์ช่องที่เจ็ด
    
|
|
