บุญฮวยเป็นชาวป่า ทุกคนในหมู่บ้านล้วนเป็นมนุษย์กินคน ถึงแม้เขาจะเป็นหัวหน้าหมู่บ้านแต่เขาก็ยัง
ต้องออกไปหาอาหารเองทุกครั้ง วันหนึ่งอาหารที่สะสมไว้ได้ร่อยหรอลง ภรรยาบอกให้เขาออกไปหา
อาหาร เขาพาลูกชายอายุ 12 ขวบไปกับเขาด้วย พวกเขาเดินไปยังทางสามแพร่งของหมู่บ้านเนื่องจาก
ที่ตรงนั้นจะมีคนเดินผ่านบ่อยครั้ง ระหว่างที่พวกเขาซ่อนตัวอยู่ในพุ่มไม้ พวกเขาเห็นหญิงแก่คนหนึ่ง
เดินมุ่งหน้ามายังบริเวณที่พวกเขาซ่อนตัวอยู่
ลูกชาย : พ่อ พ่อ ผมเห็นคนเดินมาโน่น จับเขามากินเลยดีไหมครับพ่อ ?
บุญฮวย : เฮ้ย ไม่ได้ๆ หญิงแก่ผอมกะหร่องแบบนี้มีก็แต่หนังติดกระดูก อย่าว่าแต่เอามาเป็นอาหาร
สำหรับพวกเราไม่ได้เลย แค่เอาให้หมากินยังไม่พอด้วยซ้ำ ใจเย็นๆรออีกหน่อย
อีกสิบห้านาทีผ่านไป มีผู้หญิงอ้วนหนักราว 80 กิโล เดินเข้ามาบริเวณนั้น
ลูกชาย : พ่อ พ่อ จับคนนี้มากินเลยพ่อ เขาเนื้อเยอะดี อาจกินได้หลายวันนะพ่อ
บุญฮวย : โอ๊ย เราไม่กินคนนี้หรอก เพราะอ้วนๆอย่างนี้มีแต่ไขมันเป็นส่วนใหญ่ มันเป็นอันตรายต่อ
สุขภาพของพวกเรา ใจเย็นๆลูก รออีกสักหน่อยดีกว่าน่า
พอพูดขาดคำา พวกเขาก็มองเห็นหญิงสาวสวยคนหนึ่งเดินเข้ามาใกล้บริเวณ เธอมีรูปร่างเอวองค์สุด
เซ็กซี่ ผมสลวยใบหน้ารูปไข่นัยตากลมโตเป็นประกาย
ลูกชาย : พ่อ พ่อ คนนี้ๆ เอาเลยพ่อ
บุญฮวย : เฮ้ย ไม่หรอก เราจะไม่กินเธอหรอก
ลูกชาย : อ้าว ทำไมเหรอพ่อ ทำไมไม่กินเธอเสียล่ะ ?
บุญฮวย : อ๋อ เราจะพาเธอกลับบ้านเป็นๆอย่างนี้แหละ แล้วเราจะกินแม่แกแทน
    
|
|
