บุญออ เป็นพนักงานขายประกันชีวิต เขาต้องขับรถไปเยี่ยมลูกค้าและหาลูกค้าใหม่ตามต่างจังหวัดอยู่
เนืองๆ ค่ำวันหนึ่ง เขาเดินทางถึงจังหวัดสระแก้ว เขาตรงดิ่งไปยังโรงแรมที่หรูที่สุดของเมือง
บุญออ : ขอห้องพักหนึ่งห้อง พักหนึ่งคน ค้างหนึ่งคืน
พนักงาน : ได้ครับ กรุณาเซ็นชื่อตรงแบบฟอร์มนี้ด้วยครับ รายละเอียดแค่ชื่อและนามสกุลก็พอ
ขณะที่บุญออกำลังจะเขียนชื่อ สายตาเขาพลันมองเห็นสาวสวยคนหนึ่งนั่งอยู่ที่เลาน์จในล็อบบี้เขาสน
ใจเธอมาก
บุญออ : อ้อ เดี๋ยวก่อนนะครับ เดี๋ยวผมกลับจะมากรอกแบบฟอร์มนี้
เขาหายไปพักใหญ่ๆ แล้วเขาก็เดินกลับมาที่หน้าเคาน์เตอร์โรงแรมอีกครั้งหนึ่งโดยมีสาวสวยคนที่
นั่งอยู่ที่เลาน์จในล็อบบี้เดินคลอเคลียตามมาด้วย
บุญออ : อ้อ ผมเปลี่ยนใจแล้ว พอดีผมเจอภรรยาผมที่นี่โดยบังเอิญ ผมขอเป็นเปลี่ยนเป็นห้องเตียง
เดี่ยว พักสองคนค้างหนึ่งคืนดีกว่าครับ
หลังจากกรอกชื่อและนามสกุลลงแบบฟอร์มและเซ็นชื่อเรียบร้อยแล้ว เขาโอบสะเอวหญิงสาวหายเข้า
ห้องพักไป เช้าวันรุ่งขึ้น เขามาเช็คเอาท์เพื่อจะได้เดินทางไปทำธุรกิจต่อ
พนักงาน : ค่าใช้จ่ายทั้งหมด 6,000 บาท ครับ
บุญออ : เฮ้ย อะไรกัน ผมพักแค่คืนเดียว ค่าห้องคืนละ 6,000 บาทเชียวหรือ ?
พนักงาน : เปล่าครับ ค่าห้องคืนละ 1พันบาท คุณพักหนึ่งคืนก็จริงแต่ภรรยาคุณพักที่นี่มา 5 คืนแล้ว
|
|