บุญทำเป็นพนักงานขายส่งเบียร์ของบริษัทยักษ์ใหญ่แห่งหนึ่ง เขาจึงต้องเดินทางขึ้นเหนือล่องใต้อยู่เป็นประ
จำเพื่อไปเยี่ยมลูกค้าตัวแทน และแน่นอนเมื่อหมดภาระกิจประจำวันแล้วเขาจะไปเที่ยวดื่มกินในสถานเริงรมย์
ต่างๆแล้วมักจะลงเอยด้วยการไปเที่ยวผู้หญิงทุกครั้ง จนกระทั่งครั้งหนึ่งเมื่อเขากลับมาถึงกรุงเทพเขารู้สึกไม่
ค่อยสบาย จึงได้เดินทางไปโรงพยาบาล
หมอได้ตรวจบุญทำอย่างละเอียดแล้วก็ส่งเขาไปยังห้องพักเพื่อรอฟังผล ระหว่างที่รอบุญทำได้ม่อยหลับไปชั่ว
ขณะหนึ่ง เมื่อเขาตื่นขึ้นเขาสังเกตว่าเขาไม่ได้อยู่ห้องเดิมที่เขาเข้ามาเมื่อสักครู่ เขามองไปรอบๆห้องเห็นว่า
ห้องนี้มีขนาดเล็กไม่มีอุปกรณ์การแพทย์หรือสิ่งอำนวยความสะดวกใดๆยกเว้นมีโทรศัพท์ตั้งอยู่บนโต๊ะเล็กๆ
ตัวหนึ่งเท่านั้น เขาอยู่คนเดียวในห้อง ยิ่งกว่านั้นเขารู้สึกว่าประตูห้องถูกล็อกจากข้างนอกเขาไม่สามารถเปิด
ประตูออกไปได้ ทันใดนั้นเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น เขารีบวิ่งไปรับทันที
บุญทำ : ฮัลโหล ๆ ผมบุญทำพูด ทำไมจึงเอาผมมาอยู่ที่นี่ ? ผมจะออกไปก็ไม่ได้
หมอ : ผมเป็นหมอเจ้าของไข้ของคุณ เราจำเป็นต้องนำคุณมาไว้ที่นี่ก่อน หลังจากการตรวจวิเคราะห์คุณทุก
อย่างแล้ว ผมมีความเสียใจ.....
บุญทำ : ผมเป็นอะไรหรือครับ หมอ ?
หมอ : คุณเป็นโรค GASH ขั้นร้ายแรง โรคนี้เป็นเชื้อผสมระหว่างโรคโกโนเรีย (Gonorrhea), โรค
เอดส์ (AIDS),โรคซิฟิลิส (Syphilis), โรคเริม (Herpes)
บุญทำ : แล้วจะต้องทำอย่างไรครับ ?
หมอ : เราคงต้องให้คุณกินข้าวเกรียบเมืองเพชรบุรีทุกมื้อ
บุญทำ : ได้ครับ แต่กินแล้วมันจะหายไหมครับ หมอ ?
หมอ : ไม่หายหรอก ที่ต้องให้คุณกินข้าวเกรียบเมืองเพชรเพราะเราไม่สามารถส่งอาหารอื่นให้คุณได้ แต่
มีข้าวเกรียบนี่แหละที่มีแผ่นบาง ทำให้เราสามารถสอดมันผ่านช่องว่างใต้ประตูห้องให้คุณได้อย่างไรล่ะ
    
|
|
