บุญเต่งหนุ่มใหญ่ทำงานเป็นพนักงานขายประกันชีวิต บุญงามหนุ่มใหญ่อีกคนหนึ่งเป็นพนักงานบริษัทนำเที่ยว
แม้ทั้งคู่จะมีอาชีพที่ต่างกันแต่พวกเขาก็เป็นเพื่อนสนิทกันมานมนาน ทุกๆปีบุญเต่งจะมีวันหยุดสะสมรวมแล้ว
ประมาณหนึ่งเดือน และด้วยคอมมิชั่นที่ได้เพียงพอที่จะให้เขาไปท่องเที่ยวในต่างประเทศได้ บุญเต่งไปพบกับ
บุญงามที่สำนักงาน
บุญงาม : สวัสดีคุณบุญเต่ง ได้เวลาจะไปพักร้อนอีกแล้วซีนี่
บุญเต่ง : ใช่แล้วเพื่อน แต่ว่า....อืม์ คุณจำได้ไหมว่าในรอบสามปีที่ผ่านมาคุณแนะนำผมไปเที่ยวต่างประเทศ
ตั้งหลายแห่ง
บุญงาม : จำได้ซี คุณไม่ชอบหรือไง ?
บุญเต่ง : ชอบน่ะชอบอยู่ แต่ปีนี้ผมอยากเปลี่ยนแผนหน่อย
บุญงาม : อ้าว ! ทำไมล่ะ ? คุณจะเปลี่ยนแผนไปทำไมกัน ?
บุญเต่ง : คือว่า...สามปีที่แล้วคุณแนะนำผมไปโรม ผมกลับมาไม่นานเมียผมก็ตั้งครรภ์ สองปีก่อนคุณก็แนะ
นำให้ผมไปแคนาดาผมกลับมาไม่นานเมียผมก็ตั้งครรภ์อีก ปีที่แล้วคุณแนะนำผมไปอังกฤษมันก็เหมือนเดิม
พอผมกลับมาได้ไม่นานนักภรรยาผมก็ตั้งครรภ์ตามเคย
บุญงาม : อืม์..... ผมพอจะจำได้ แล้วมันยังไงล่ะ ?
บุญเต่ง : ก็เพราะที่ๆคุณแนะนำให้ผมไปนั้นราคาทัวร์มันแพงมากผมจึงต้องทิ้งเมียผมไว้ที่บ้านแล้วไปเที่ยว
แค่ลำพังตัวเอง ปีนี้ผมจึงอยากให้คุณช่วยหาทัวร์ที่ราคาย่อมเยาหน่อย ผมจะได้พาเมียผมไปท่องเที่ยวด้วย
    
|
|
