บุญยงค์หนุ่มใหญ่วัยห้าสิบไปโรงพยาบาลเพื่อให้หมอตรวจรักษาบาดแผลบนศรีรษะเนื่องจากถูกภรรยา
ตีด้วยของแข็ง
หมอ : คุณบุญยงค์ไปทำอะไรมา ศรีษะจึงมีแผลฉกรรจ์อย่างนี้
บุญยงค์ : ผมถูกภรรยาตีเอานะซีครับ
หมอ : อ้าว ไปทำอะไรให้เธอโกรธเอาหรือ ? มีเรื่องผู้หญิงเข้ามาเกี่ยวข้องใช่หรือเปล่า ?
บุญยงค์ : เปล่าครับหมอ ผมดีกับเธอทุกอย่างเลย เช่น เราจะไปกินข้าวนอกบ้านอาทิตย์ละสองวัน ผมจะ
ไปวันศุกร์ ส่วนเธอจะไปวันเสาร์ เธออยากนอนแยกเตียงผมก็ไม่ว่าอะไร ผมให้เธอนอนที่บ้านส่วนผม
ไปนอนโรงแรม เวลาไปเดินห้างกันผมจะจูงแขนเธอไว้ตลอดเวลาเพื่อป้องกันไม่ให้เธอแยกไปช้อปปิ้ง
หมอ : เรื่องที่เล่ามาเป็นสาเหตุที่ทำให้เธอโกรธได้ขนาดนั้นหรือ ?
บุญยงค์ : เปล่าครับหมอ เรื่องนี้ต่างหากครับ คือว่า...เธอเป็นคนชอบทำกับข้าวมาก เธอจะให้ผมซื้อ
เครื่องใช้ไฟฟ้าจนเต็มครัวไปหมด เช่น หม้อหุงข้าวไฟฟ้า เตาไฟฟ้า เตาอบไฟฟ้า เครื่องปิ้งขนมปัง
ไฟฟ้า กระทะไฟฟ้า เครื่องปั่นไฟฟ้า กระติกน้ำร้อนไฟฟ้า เครื่องหั่นไฟฟ้า เครื่องนวดแป้งไฟฟ้า โอ๊ย
จิปาถะแล้วแต่เธอจะนึกออก แม้กระทั่งที่เปิดกระป๋องไฟฟ้า ที่เปิดขวดไฟฟ้า ฯลฯ
หมอ : แล้วคุณไม่ยอมซื้อให้เธอหรือ ?
บุญยงค์ : ซื้อ ผมซื้อให้เธอทุกอย่างเลย แต่พอเมื่อวานเธอบ่นอยากได้เก้าอี้มาใช้ในครัวสักตัวหนึ่ง
เช้าวันนี้ผมจึงรีบไปแถวกรมราชทัณฑ์ซื้อเก้าอี้ไฟฟ้ามาให้เธอด้วยความยินดี
    
|
|
