เช้าวันอาทิตย์ที่แจ่มใส ชาวบ้านในหมู่บ้านบางนกแสกต่างก็พากันไปโบสถ์เช่นปกติ วันนี้หลวงพ่อ
บุญถึงเทศน์ถึงเรื่องการรู้จักให้อภัยโดยการยกโทษให้ ซึ่งไม่เพียงแต่ให้อภัยแก่ ญาติพี่น้อง เพื่อน
และคนใกล้ชิดเท่านั้น แม้แต่ศัตรูก็ควรจะให้อภัยและยกโทษให้เช่นเดียวกัน
หลวงพ่อบุญถึง : ไหน ใครในโบสถ์นี้เคยยกโทษให้แก่ศัตรูบ้าง ? ขอให้ยกมือขึ้น
ชาวบ้านที่อยู่ในโบสถ์ประมาณ 200 คนยกมือขึ้นประมาณ 150 คน หลวงพ่อรู้สึกผิดหวังกับการ
ตอบรับของชาวบ้าน จึงได้ถามใหม่
หลวงพ่อบุญถึง : ไหน ใครในโบสถ์นี้ไม่เคยยกโทษให้ศัตรูบ้าง ? ขอให้ยกมือขึ้น
ปรากฏว่าคนในโบสถ์ทุกคนเงียบกริบไม่มีใครยกมือนอกจากคุณยายสายสยบเพียงคนเดียวที่ยกมือ
ผอมๆของเธอขึ้น
หลวงพ่อบุญถึง : ไหนคุณยายช่วยเดินมาข้างหน้านี้หน่อย
คุณยายพาร่างที่เล็กแกร็นและผ่ายผอม ต้วมเตี้ยมไปที่ด้านหน้าใกล้กับหลวงพ่อ
หลวงพ่อบุญถึง : คุณยายไม่เคยมีศัตรูเลยหรือ ? คุณยายอายุเท่าไหร่ ?
คุณยายสายสยบ : ยายอายุ 92 ปี ยายไม่มีศัตรู
หลวงพ่อบุญถึง : มันเป็นเรื่องที่ไม่น่าจะเป็นไปได้ คุณยายทำอย่างไรที่ตลอดอายุคุณยายไม่มีศัตรู
คุณยายสายสยบ : อ๋อ ศัตรูยาย ยายก็เก็บไปหมดแล้วน่ะซีจึงไม่มีศัตรูเหลือให้ยายยกโทษ
    
|
|
