บุญมิ่งเดินเข้าไปในร้านเหล้าประจำหมู่บ้านในเย็นวันหนึ่ง เมื่อเพื่อนๆเห็นเขาก็พากันเข้ามาคุย
เพื่อนๆ : ได้ข่าวว่าได้งานในบริษัทก่อสร้างใหญ่ที่มารับงานแถวบ้านเราใช่ไหม ?
บุญมิ่ง : ใช่ เราเข้าไปทำได้ 1 เดือน ตอนนี้ออกมาแล้ว
เพื่อนๆ : อ้าวทำไมหรือ บริษัทมีปัญหาอะไร ?
บุญมิ่ง : บริษัทไม่มีปัญหา แต่โฟร์แมนซิมีปัญหา
เพื่อนๆ : เขามีปัญหาอะไร ?
บุญมิ่ง : ก็มีอย่างที่ไหน เราทำงานเหนื่อยแทบตายแดดก็ร้อน อ้ายโฟร์แมนมันไม่ทำอะไรเลย
วันๆเอาแต่เดินไปเดินมา มือล้วงกระเป๋าทำเต๊ะท่าอยู่อย่างเดียว
เพื่อนๆ : เฮ้ย โฟร์แมนที่ไหนๆก็แบบนี้ทั้งนั้น เขาไม่ต้องลงมือเองเขาคอยสั่งงานและควบคุม
ให้ลูกน้องทำงาน แล้วนี่คุณไปทะเลาะกับเขาใช่ไหม ?
บุญมิ่ง : เปล่า ผมไม่ได้ทะเลาะกับเขา แต่เขาไล่ผมออก
เพื่อนๆ : อ้าว สาเหตุที่เขาไล่ออกคืออะไร ?
บุญมิ่ง : เขาคงอิจฉาผมมั้ง เพราะเขาเห็นว่าพวกเพื่อนคนงานของผมพากันคิดว่าผมก็เป็นโฟร์
แมนด้วยอีกคนนะซี
|
|