บุญสันต์กับบุญวรรณ สองเฒ่าวัยเจ็ดสิบแห่งหมู่บ้านโคกสลวยเป็นเพื่อนรักกันมานาน พวกเขา
มักจะไปกินเที่ยวด้วยกันเสมอตั้งแต่หนุ่มจนแก่ คืนวันหนึ่ง ทั้งคู่เดินทางเข้าไปเที่ยวในตัวเมือง
หลังจากรับประทานอาหารและไปดื่มที่บาร์พอตุ่ยแล้ว คนทั้งสองจึงชวนกันไปเที่ยวต่อที่บ้าน
นางโลม แม่เล้าบอกให้ลูกน้องเตรียมการต้อนรับ
แม่เล้า : ตาเฒ่าสองคนนี้ดูท่าทางจะเมา คุณไม่ต้องจัดเด็กผู้หญิงให้พวกเขาหรอก นอกจากจะ
เสียเวลาแล้วเดี๋ยวพวกเขาจะไปมีปัญหากับพวกเด็กผู้หญิงด้วย ไปจัดตุ๊กตายางสองตัวมาไว้บน
เตียงในห้องให้เขาคนละตัว เปิดไฟริบหรี่ไว้แล้วส่งพวกเขาเข้าห้องไปพวกเขาไม่รู้หรอก
หลังจากแม่บ้านเอาตุ๊กตายางไปวางตามแม่เล้าสั่งแล้วก็ลงมาพาสองเฒ่าขึ้นไปส่งบนห้อง บุญ
สันต์และบุญวรรณแยกย้ายกันเข้าห้องของตนเพื่อปฏิบัติกิจ หนึ่งชั่วโมงผ่านไป คนทั้งสองลง
มาพบกันแล้วชวนกันนั่งรถกลับหมู่บ้านโคกสลวย ระหว่างทางกลับบ้าน
บุญสันต์ : คุณรู้ไหมว่าพวพนั้นจัดเด็กที่ตายแล้วให้ผม
บุญวรรณ : จริงเหรอ ?
บุญสันต์ : จริง ก็ตลอดหนึ่งชั่วโมงที่ผมอยู่กับเขา เขาไม่พูดไม่จาและไม่กระดุกกระดิกอีกด้วย
บุญวรรณ : ของผมยิ่งแย่ พวกเขาจัดแม่มดมาให้ผม
บุญสันต์ : เฮ้ย มันเป็นยังไง ?
บุญวรรณ : ก็ตอนที่ผมเล้าโลมเขา ผมไปจูบซอกคอแต่เผลอไปกัดที่คอเขาเข้า เขาตกใจเลย
เลยตดออกมาดัง...ฟีดดด...แล้วตัวก็พุ่งออกนอกหน้าต่างไป แถมยังเอาชุดฟันปลอมของผม
ที่ติดอยู่กับคอเขาไปด้วยอีกต่างหาก
    
|
|
