บุญเทพาเป็นคนขับรถโดยสารประจำทางระหว่างจังหวัดแถวภาคอิสาน ระหว่างทาง
วันหนึ่งเขาจอดรับผู้โดยสารซึ่งเป็นสตรีสูงอายุสองคน เนื่องจากผู้โดยสารบนรถในขณะ
นั้นมีน้อยมาก พวกเธอจึงแยกกันนั่งอย่างสบาย อีกครู่หนึ่งต่อมา บุญเทพาจอดรถรับผู้
โดยสารอีกหนึ่งคน เขาเป็นชายตาบอด รถโดยสารวิ่งผ่านถนนขรุขระที่อยู่ระหว่างซ่อม
ช่วงหนึ่ง ต่อจากนั้นอีก 5 นาที หญิงชราคนที่หนึ่งเดินไปหาบุญเทพาซึ่งกำลังขับรถอยู่
หญิงหนึ่ง : คุณคะ ฉันถูกชายตาบอดคนนั้นลวนลาม ช่วยจัดการหน่อย
บุญเทพา : เฮ้ย อย่าล้อเล่นน่า...มันเป็นไปไม่ได้ คุณอายุตั้ง 80 แล้วใครจะมาลวนลาม
บุญเทพาไม่เชื่อจึงหันไปขับรถต่อไปอย่างปกติจนกระทั่ง 5 นาทีต่อมา หญิงชราคนที่
สองก็เดินไปหาเขา
หญิงสอง : คุณคะ ชายตาบอดคนนั้นเขาลวนลามอิฉันน่ะ
บุญเทพาได้รับร้องเรียนเที่ยวนี้ทำให้เขาลังเล เขาจึงจอดรถข้างทางแล้วเดินมาที่ด้าน
หลัง เขาเห็นชายตาบอดกำลังคลานอยู่ที่ช่องทางเดิน
บุญเทพา : นี่คุณ คุณกำลังทำอะไรอยู่น่ะ ?
ชายตาบอด : ผมกำลังควานหาวิกผมของผม มันหลุดหายตอนรถวิ่งผ่านถนนขรุขระ
บุญเทพา : แล้วเจอไหมล่ะ ?
ชายตาบอด : เจอ 2 อัน แต่มันไม่ใช่ของผมหรอก วิกผมของผมไม่มีรอยผ่าตรงกลาง
    
|
|
