บุญล้อมเจอบุญนิจานั่งดื่มเหล้าอยู่คนเดียวในบาร์ ดูท่าจะกลุ้มอกกลุ้มใจไม่น้อย
บุญล้อม : ไงเพื่อน มานั่งกลุ้มใจอยู่คนเดียว มันเรื่องอะไร ?
บุญนิจา : เราเลิกกับแฟนอีกแล้วนะซี นี่เป็นคนที่เจ็ดแล้ว
บุญล้อม : ทำไมนายเปลี่ยนแฟนบ่อยเหลือเกิน ดูเราสิ เรากับแฟนคนนี้รักกันมาตั้ง 3 ปีแล้ว
บุญนิจา : ไม่ใช่เราอยากเปลี่ยนหรอก ปัญหามันอยู่ที่แม่ของเรา เธอไม่เคยชอบแฟนเราเลย
แม้แต่คนเดียว
บุญล้อม : อืม์... เราแนะให้เอาไหม ? ทีนี้นายจะหาแฟนใหม่อีกละก็ ให้เลือกคนที่มีหน้าตา
คล้ายๆแม่นาย รับรองแม่นายคงจะไม่กล้าปฏิเสธอีก
บุญนิจา : เออว่ะ คำแนะนำนี้เข้าท่าดี
หลังจากนั้นไม่นาน บุญล้อมมาเจอบุญนิจาในบาร์อีก ตอนนี้หน้ายิ่งบอกบุญไม่รับมากกว่าเดิม
บุญล้อม : อ้าว นายหาผู้หญิงที่มีหน้าคล้ายแม่นายไม่ได้หรอกหรือ ?
บุญนิจา : หาได้สิ แฟนเราคนนี้หน้าตาเหมือนแม่เราตอนสาวๆอย่างไงอย่างั้น จะพูดจะจาจะ
เดินจะเหิร ก็ไม่มีอะไรผิดเพี้ยนไปจากแม่ของเราเลย คราวนี้แม่ไม่ได้รังเกียจเธอคนนี้
บุญล้อม : เหรอ แล้วถ้าอย่างนั้นนายมานั่งกลุ้มใจอีกทำไมกัน ?
บุญนิจ : เรามีปัญหากับพ่อเรานะซี เขาทนเห็นหน้าแฟนเราไม่ได้
    
|
|
