ขณะที่บุญวิจิตรนั่งดื่มเบียร์อยู่ในบาร์ พลันสายตาเขาก็จับเข้ากับสาวน้อยนางหนึ่งซึ่งเพิ่งจะ
เดินเข้ามาในบาร์ เธอใส่เสื้อคอลึกจนเห็นฐานนมอันใหญ่ เธอนุ่งกางเกงขาสั้นที่มีขนาดเท่า
ฝ่ามือโชว์ขาที่เรียวงาม เวลาเดินสะโพกเธอจะไหวพริ้วดูเซ็กซี่ เธอเดินไปนั่งอยู่อีกมุมหนึ่ง
แต่ก็เป็นมุมที่บุญวิจิตรสามารถมองเห็นเธอได้อย่างถนัดชัดเจน ด้วยความกล้า เขาสั่งเบียร์
ให้เธอหนึ่งแก้ว
เมื่อสาวน้อยรู้ว่าใครสั่งเบียร์ให้เธอ เธอจึงเดินถือแก้วเบียร์มานั่งติดกับบุญวิจิตรทันที
สาวน้อย : ขอบคุณสำหรับเบียร์แก้วนี้ค่ะ คุณเป็นผู้ชายที่หล่อเหลาและท่าทางใจดี ฉันไม่
อยากอ้อมค้อมนะ คือว่า......ฉันน่ะชอบคุณและอยากเสนอบริการแก่คุณ ฉันคิดค่าบริการ
เพียง 2.000 บาทเท่านั้น ฉันจะทำทุกอย่างเพื่อให้คุณมีความสุขที่สุด
บุญวิจิตร : จริงเหรอ อืม์... คุณเป็นคนตรงไปตรงมาดีนะผมชอบ สำหรับผมแล้วเงินแค่
2,000 บาทนี่ไม่เป็นปัญหาแต่อย่างใดเลย แต่..ผมจำเป็นต้องบอกความจริงให้คุณทราบ
ก่อนนะ คือว่า... เวลาผมถึง ผมจะร้องลั่นห้อง จะกัดจะข่วนจะเกร็งแล้วแข้งขาของผมก็จะ
เตะไปทั่วเลย มือไม้ของผมก็จะเปะปะไปทั่วด้วย เดี๋ยวคุณจะตกใจ
สาวน้อย : อืม์...คุณก็ควบคุมอย่าให้มันรุนแรงมากนักไม่ได้เหรอคะ ?
บุญวิจิตร : มันเป็นสิ่งที่อยู่เหนือความควบคุมของผมนะซี
สาวน้อย : เอ้อ แล้วอาการนี้มันกินเวลาสั้นยาวแค่ไหนล่ะ สักนาทีสองนาทีได้ไหมคะ ?
บุญวิจิตร : อ๋อ มันจะเป็นนานจนกระทั่งผมได้เงิน 2,000 บาทคืนนั่นแหละจึงจะหาย
    
|
|
