บุญภู่กับสายสมุทรต่างก็เป็นคนอำเภอแกลง จังหวัดระยอง เขาทั้งสองรักใคร่กันมาหลายปี
ในที่สุดก็ได้ตัดสินใจแต่งงาน งานแต่งงานจัดอย่างยิ่งใหญ่ที่หน้าที่ว่าการอำเภอ มีผู้หลักผู้
ใหญ่ ญาติสนิทมิตรสหายมาร่วมงานกันอย่างคับคั่ง โดยเฉพาะเพื่อนๆของทั้งเจ้าบ่าวและ
เพื่อนๆของเจ้าสาวซึ่งต่างก็เป็นคนต่างถิ่นเสียส่วนใหญ่ หลังจากเสิร์ฟอาหารแล้วก็เป็นช่วง
พิธีการ มีการสวมพวงมาลัยให้แก่เจ้าบ่าวและเจ้าสาวเพื่อเป็นศิริมงคล เจ้าภาพฝ่ายชายขึ้น
กล่าวอวยพรและให้โอวาท ผู้ใหญ่ฝ่ายหญิงขึ้นกล่าวอวยพรและให้โอวาท จากนั้นโฆษก
ได้ขอให้เจ้าบ่าวได้พูดความรู้สึกในใจ เนื่องจากบุญภู่อยากแสดงความเป็นคนเจ้าบทเจ้า
กลอนตามประสาคนเมืองแกลงให้สมกับเป็นลูกหลานสุนทรภู่
บุญภู่ : วันนี้ดีใจจะได้เมีย
หลังจากได้เสียมาหลายหน
คราวนี้มีเมียเป็นตัวตน
ขอบคุณทุกคนที่มางาน
เสียงตบมือและหัวเราะดังกึกก้องทั่วงาน โฆษกเชิญให้เจ้าสาวขึ้นไปกล่าวความในใจเป็น
ลำดับถัดมา และเพื่อไม่ให้น้อยหน้าในฐานะที่เป็นชาวเมืองแกลงด้วย
สายสมุทร : วันนี้ดีใจที่ได้ผัว
หลังจากเสียตัวมาหลายหน
คืนนี้ได้ผัวเป็นตัวตน
ก่อนนี้กี่คนไม่เคยจำ
    
|
|
