บุญปาน บุญเวทย์ บุญสะพรั่ง และ บุญพริ้ง สี่สหายก๊วนกอล์ฟถือโอกาสช่วงวันหยุดสงกรานต์ไปเล่นกอล์ฟแถว
ชลบุรีและระยอง ขากลับคนทั้งสี่ซึ่งนั่งอยู่ในรถคันเดียวกันเกิดอุบัติเหตุรถชนกันกับรถอีกคันที่คนขับดื่มสุราถึง
ขั้นเสียชีวิตทั้งหมด เมื่อคนทั้งสี่ต้องมาปรากฏตัวอยู่ต่อหน้ายมบาลทันที ยมบาลมีคำถามที่จะต้องถามแต่ละคน
ก่อนที่จะตัดสินใจส่งใครให้ไปสวรรค์หรือให้ไปนรก
ยมบาล : คุณบุญปาน ตอนนี้เขากำลังจะเอาตัวคุณใส่ในโลงแล้ว คุณอยากได้ยินบรรดาเพื่อนฝูงญาติพี่น้องคุณ
พูดถึงคุณเป็นครั้งสุดท้ายว่าอย่างไรมากที่สุด ?
บุญปาน : ผมอยากให้เขาพูดถึงชีวิตความเป็นครูที่ยอมอุทิศกายและยอมเสียสละเพื่อการสอนบรรดาเยาวชนของ
ผม ตลอดจนความเป็นคนรักครอบครัวของผมด้วย
ยมบาล : อืม์ คุณขึ้นสวรรค์ได้ , อ้าว คุณบุญเวทย์ คุณล่ะอยากได้ยินคนเขาพูดถึงคุณอย่างไร ?
บุญเวทย์ : ผมอยากให้เขากล่าวถึงความเป็นหมอที่เปี่ยมด้วยคุณธรรมของผม และพวกเขาจะไม่มีวันลืมผมเลย
ยมบาล : โอเค คุณก็ขึ้นสวรรค์ได้เช่นเดียวกัน , คนต่อไปคุณบุญสะพรั่ง คุณอยากให้เขาพูดถึงคุณอย่างไร ?
บุญสะพรั่ง : ผมหรือครับ ผมอยากให้เขาพูดถึงดนตรีที่ผมแต่งเพื่อความสุขของมนุษย์ทุกคน ดนตรีที่คอยปลอบ
ประโลมคนโศกเศร้าสิ้นหวังให้มีกำลังใจ
ยมบาล : คุณก็ขึ่นสวรรค์ได้เช่นเดียวกัน , แล้วคุณล่ะ คุณบุญพริ้ง นี่พวกเขากำลังจะปิดฝาโลงศพของคุณแล้ว
คุณอยากให้ผู้คนทั้งหลายพูดถึงคุณเป็นครั้งสุดท้ายว่าอย่างไร ?
บุญพริ้ง : ผมอยากให้เขาพูดว่า นั่นไงเขาเป็นผู้แทนฯหลายสมัยของพวกเรา นั่นไง เขากระดุกกระดิกตัวแล้ว
    
|
|
