ชมภาพ  ทันข่าว   ทุกเรื่องราวงานวิ่ง  ต้องที่  PATRUNNING.COM                 พบกับ เนเน่ (นัยเนตร แสงศักดิ์ศรี  ทุกวันพุธ  


    | Home | กลับหน้าแรกเว็บบอร์ด | ตั้งคำถามใหม่ |                                                                    | สมัครสมาชิกบอร์ด | แก้ไขข้อมูลสมาชิก | ลืมรหัสผ่าน | ลบข้อมูล |








ขอเชิญร่วมตอบคำถามครับ

ความวิตกกังวล ก่อนการแข่งขัน


สวัสดีครับ พี่ๆ เคยไหมครับ ก่อนการแข่งขัน จะมีอาการผิดปกติเกิดขึ้นกับตัวนักวิ่ง เช่น นอนไม่หลับ

หรือบางคนวางเป้าหมายไว้ล่วงหน้า ทั้งที่ยังไม่ได้แข่งขัน นั้นแหละครับ คืออาการวิตกกังวล กับการแข่งขัน

แล้วจะเกิดอาการเครียดจนทำให้การแข่งขันไม่บรรลุตามเป้าหมาย

สำหรับนักกีฬาแนวหน้า ส่วนมากจะไม่ค่อยกังวลกับคู่แข่ง เพราะรู้ฝีมือกันอยู่ แต่จะกังวลกับตัวเองมากกว่า

กลัวจะทำผลงานไม่ได้ตามที่ตั้งไว้ เมื่อก่อนตอนผมเล่นกีฬา วิ่ง วิบาก 3000 ม. ผมไม่ค่อยกลัวคู่แข่งขัน

แต่จะกลัวตัวเองมากกว่า เลยต้องหาวิธีการที่ทำให้คลายความกังวลลง เช่น หาหนังสือมาอ่าน

จนกระทั่งได้มีโอกาสเรียนระดับ ปริญญาโท สาขาวิทยาศาสตร์การกีฬา จึงรู้ว่าวิธีการที่ดีที่สุดในที่จะทำให้

นักกีฬาได้ลดความเครียดลง คือ จิตวิทยา

หลังจากเลิกเล่นกีฬา ได้มาสอนน้องๆ จะสังเกตุได้ว่าก่อนการแข่งขัน1-2 วัน จะมีอาการวิตกกังวลเกือบ

ทุกคน แต่จากประสบการณ์บวกกับได้เรียนรู้มา ผมจึงมีวิธีกำจัดปัญหาเหล่านี้ได้ และสามารถที่จะเอาความ

วิตกกังวลกลับมาเป็นกำลังใจได้ หลักการง่ายๆ แค่ก่อนจะแข่งขัน ผมถามลูกศิษย์ ถ้าชนะวันนี้คุณจะได้

อะไรบ้าง ถ้าแพ้วันนี้คุณจะได้อะไรบ้าง แข่งเสร็จแล้วค่อยให้คำตอบผม และอีกคำถาม ผมจะมีคนชื่นชม

หรือไม่ มันกำลังจะเกิดขึ้นหลังจากคุณแข่งขันเสร็จ

คำถามแค่ 2 ประโยค ทำให้ลูกศิษย์ของผม คว้า 3 เหรียญทองจากการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ

จนสมาคมกรีฑาส่งไปแข่งยูธอาเซี่ยนที่ ประเทศมาเลเซีย คือสมวิชัย และอีกคนคิดว่านักวิ่งแทบจะไม่

รู้จักชื่อ คือ สว่าง ซึ่งได้เหรียญเงิน วิ่ง 5000 ม. ก็ได้เป็นตัวแทนเยาวชนไทยอีกคน น้อง 2 คน เป็นชาวเขา

เผ่ากะเหรื่ยงครับ หลังจากนี้เขาคงตอบคำถามของผมได้แล้วนะครับว่าที่ผมพูดไว้ก่อนการแข่งขัน

คำตอบมันคืออะไร ถ้าพี่ท่านได้อยากลองไปใช้ก็ลองดูนะครับ บางครั้งไม่จำเป็นกับเรื่องวิ่งเสมอไปครับ

ขออภัยครับที่ใช้ภาษาเป็นคำพูดเพราะไม่อยากให้เป็นวิชาการครับ

โดยคุณ จิระศักดิ์ สุทธิชาติ (118.172.103.79) [31 มี.ค. 2553 เวลา 21:41]




โดยคุณ เอ๋ เมืองคอน Mail to เอ๋ เมืองคอน (112.142.28.78) [01 เม.ย. 2553 เวลา 09:24] #489344 (1/13) เอ๋ เมืองคอน's Profile

ขอบคุณครับ วงการกีฬาจำเป็นต้องใช้ครับ



โดยคุณ มือเก่าเท้าเกษียณ Mail to มือเก่าเท้าเกษียณ (61.90.107.45) [01 เม.ย. 2553 เวลา 10:45] #489354 (2/13) มือเก่าเท้าเกษียณ's Profile

โอว...ขอบคุณสำหรับข้อคิดดีๆอย่างมากมายครับคุณป้อม เวลาลงแข่งทุกครั้ง สำหรับมือเก่าฯ ก็กังวัล วิตก ไปต่าง ๆ นาๆกลัวว่าตัวเองจะทำผลงานได้ไม่ดีนะครับ ทั้งๆที่รู้ว่าบางครั้งสภาพร่างกายไม่พร้อม ซ้อมไม่ถึงก็ยังวาดหวังซะเยอะอะไร ประมาณนั้นนะครับ(เฮ้อ ***ตัวกิเลส นี่แหละ สำมะคัญ)



โดยคุณ นวน.ปัตตานี Mail to นวน.ปัตตานี (202.12.118.61) [01 เม.ย. 2553 เวลา 12:43] #489380 (3/13) นวน.ปัตตานี's Profile นวน.ปัตตานี

จริงอย่างที่คุณป้อมว่ามาครับ เมื่อก่อนสมัยที่ผมติดเป็นกีฬาโรงเรียนมักจะมีความ

วิตกกังวล นอนไม่หลับ ตื่นเต้นอย่างไรไม่รู้ ทุกวันนี้ก็ยังเห็นน้องๆหลายคนยัง

เป็นอยู่ครับ



โดยคุณ วิศรุต Mail to วิศรุต (192.168.200.116) [01 เม.ย. 2553 เวลา 18:41] #489515 (4/13) วิศรุต's Profile

ขอบคุณครับ พี่ป้อม..



โดยคุณ ต้น นราธิวาส (118.173.206.6) [01 เม.ย. 2553 เวลา 20:35] #489520 (5/13)

ขอบคุณครับ คุณป้อม

ผมเป็นเกือบทุกสนาม จนต้องอาศัยยาคลายเครียด ครับ



Error5