สายเดือนพนักงานต้อนรับ สาวสวยจากบริษัทสายการบินแอร์ทวาย กำลังแต่งตัวเข้าสู่พิธีเลี้ยงฉลองมงคล
สมรสกับกัปตันหนุ่มรูปหล่อจากบริษัทสายการบินศรีโสภณ เธอตัดชุดขาวด้วยไหมอิตาลี ถุงมือเป็นผ้าลูก
ไม้ฉลุลายสวยงามจากเดนมาร์ก เธอใช้ช่างเสริมสวยจากเกศวดีแต่งหน้าและทำผมสวยงาม ติดช่อดอกไม้
สดที่ศรีษะ ความสวยของเธอดูประหนึ่งนางฟ้า
ถึงเวลาที่แขกเหรื่อทยอยมาเข้างานแล้ว โอ้ พระเจ้าจอร์จ เธอลืมซื้อรองเท้า ! ไวเท่าความคิด พี่สาวของ
สายเดือนจำได้ว่าตนมีรองเท้าสีขาวที่ใส่วันแต่งงานเมื่อปีที่แล้วอยู่คู่หนึ่ง มันอยู่ในรถของเธอจึงได้รีบไป
เอามาให้สายเดือนสวมใส่แก้ขัด แต่อนิจา ! เท้าของสายเดือนใหญ่กว่ารองเท้าคู่นั้น
สายเดือนจำเป็นต้องใส่รองเท้าของพี่สาว แม้มันจะรัดจนเจ็บเท้ามากก็ตาม งานเริ่มแล้ว บรรดาแขกเหรื่อ
ทยอยเข้ามาแสดงความยินดี ถ่ายรูปหมู่รูปเดี่ยวเป็นพัลวัน เธอต้องเดินขึ้นเดินลงเวทีหลายรอบ ไม่ว่าจะ
ต้องไปรับคำอวยพร หรือไปตัดเค็ก รองเท้ามันบีบจนเท้าเธอระบมแทบจะเดินไม่ไหวอยู่แล้ว สายเดือนคิด
แล้วว่าถ้าพิธีจบลงเมื่อไรสิ่งแรกที่เธอจะทำคือถอดรองเท้าคู่นี้ออกทันที
ในที่สุด งานเลี้ยงก็ถึงช่วงสิ้นสุด มีการส่งตัวเจ้าบ่าวเจ้าสาวเข้าห้องหอ บรรดาญาติผู้ใหญ่ของทั้งสองฝ่าย
ส่งตัวเจ้าบ่าวและเจ้าสาวเข้าห้องแล้ว พวกเขายังออกันแน่นอยู่ที่หน้าประตูห้องนอน เจ้าบ่าวรู้ว่าต้องช่วย
เจ้าสาวถอดรองเท้าออกโดยเร็ว ถึงแม้จะพยายามถอดอย่างนุ่มนวลแล้วก็ตาม แต่มันแน่นมาก สักพักหนึ่ง
มีเสียงร้องโอยๆของเจ้าสาวดังขึ้น แล้วก็มีเสียงของเจ้าบ่าวเล็ดลอดออกมา " โอ้โห มันคับมากเลย "
แม่เจ้าสาว : เห็นไหมๆ ฉันบอกแล้ว.....ว่าเจ้าสาวยังบริสุทธิ์ผุดผ่องอยู่
อีกพักใหญ่ มีเสียงร้องโอดโอยของเจ้าสาวดังขึ้นอีก ตามมาด้วยเสียงเจ้าบ่าว " อูว์ ! มันคับมากกว่าเดิมอีก "
พ่อเจ้าบ่าว : เห็นไหมๆ ผมนึกแล้ว ***หนูนี่ เชื้อไม่ทิ้งแถวเลย ฮ่า ฮ่า ฮ่า
  
|
|
