ที่ศาลคดีเด็กและเยาวชน ผู้พิพากษาขึ้นนั่งบัลลังก์เพื่อพิจารณาคดีที่อัยการยื่นฟ้องเด็กนักเรียนชายเกเรต่อศาล
เด็กนักเรียนชายเกเรเหล่านี้มักก่อเหตุร้ายอยู่เนืองๆ แม้จะก่อให้เกิดความเสียหายหรือความรำคาญแก่ชาวบ้าน
ร้านถิ่นจนเป็นที่เอือมระอาก็ตาม แต่ก็ยังไม่ถึงขั้นเคยถูกฟ้องเลยสักครั้ง สำหรับกรณีนี้เป็นเหตุการณ์ค่อนข้าง
รุนแรงตำรวจจึงได้ส่งเรื่องให้อัยการดำเนินการ
อัยการ : ข้าแต่ศาลที่เคารพ เด็กเหล่านี้ได้ก่อเหตุร้ายขึ้นที่สวนสัตว์บึงฟ้า มันเป็นเหตุที่ไม่สมควรให้อภัยเลย จึง
ขอให้ศาลได้ตัดสินลงโทษในสถานหนักเพื่อให้เด็กเหล่านี้รู้หลาบจำ
ผู้พิพากษา : จำเลยมีอะไรต้องชี้แจงหรือไม่ ?
เด็กชาย 1 : ผมชื่อ บุญแจ่ม อายุ 12 ปี ผมแค่โยนกล้วยเข้าไปในกรงช้างเท่านั้นครับ
ผู้พิพากษา : อืม์ แล้วอีกคนหนึ่งล่ะ เป็นอย่างไรบ้าง ?
เด็กชาย 2 : ผมชื่อ บุญวา อายุ 13 ปี ผมก็แค่โยนกล้วยเข้าไปในกรงช้างเท่านั้นเช่นเดียวกันครับ
ผู้พิพากษา : จริงหรือ แค่โยนกล้วยเข้าไปในกรงช้าง อ้าว เด็กอีกคนหนึ่งนั่น ว่าอย่างไง ?
เด็กชาย 3 : ผมเปล่าครับ
ผู้พิพากษา : คุณเปล่าหรือ ? หมายความว่าอย่างไร ?
เด็กชาย 3 : ผมชื่อกล้วยครับ
  
|
|
