|
โดยคุณ กฤตย์
(58.147.122.228)
[09 ก.พ. 2550 เวลา 11:53] #116716 (8/17)
|
|
ลุงขออนุญาตวิจารณ์ความเห็นคุณกก ว่าเป็นอันตรายดังนี้ครับ
ติ้ดต่างว่า ยานั้นได้ผลตามนั้น คือเสริมมวลไขกระดูกมากขึ้น ก็ไม่ควรกิน
การวิ่งไม่มีทางลัด และอย่าพยายามหาทางลัด เพราะไม่มี การที่คนเราจะวิ่งได้ดี วิ่งได้เร็ว หรือใดๆก็ตาม เป็นเรื่องของผลพวง คือผลต่างๆที่มากันเป็นพวง ไม่ใช่ A single of result คุณต้องมีกระดูกเข้มข้นอย่างที่คุณกกกล่าวนั้นหนึ่ง แต่ไม่พอ เราต้องการกล้ามเนื้อที่แข็งแกร่งไม่เฉพาะแต่กลุ่มกล้ามเนื้อที่รับหน้าที่ตรงๆอย่าง Hamstring แต่เป็นกลุ่มกล้ามเนื้อพลาธิการอย่างแขน กล้ามท้อง และหัวไหล่อีกด้วย ซึ่งยาที่คุณเอ่ย ไปช่วยตรงนี้ไม่ได้เลย
ยัง...ยังครับ ยังไม่พอ การซ้อมวิ่ง ในด้านที่พิจารณาอย่างรอบคอบที่สุด มันเป็นเบ้าหลอมความแข็งแกร่งของจิตใจด้วย การที่คนๆหนึ่งจะกลายจากเสี่ยวเอ้อธรรมดาพลิกร่างมาเป็นจอมยุทธ ไม่ใช่จิตใจจะเปลี่ยนมารักความท้าทายนี้ชั่วข้ามคืน การซ้อม นี่ช่วยให้จิตใจแข็งแกร่งพอกับร่างกายอย่างไรในการจัดการท่ามกลางภาวะกดดันต่างๆ ไปถามแนวหน้าดูเถิด น้องพิทักษ์ น้องโอภาส น้อง PPP ยืนยันได้เสมอ
ยังไม่พอ ต่อให้กล้ามเนื้อกระดูกจิตใจที่แข็งแกร่งแล้วยังไม่พอ ยังมีกลไกของระบบหลอดเลือดที่เร่งระบายเลือดจากหัวใจไปขาได้เร็ว และเร่งระบายกรดแลคติกกลับได้เร็วอีกเช่นกัน
กลับไปอ่านเรื่อง "นักวิ่งผู้ทะเยอทยาย" เรื่องสุดท้ายเล่มที่ 1 ของลุง กล่าวถึงเรื่องนี้อย่างตรงๆว่า ทั้งหมดเป็นผลพวงของการฝึกวิ่งล้วนๆ
สมมุติมีเทวดามาเสกให้กระดูกน้องกก แน่นปึ้ก(ด้วยาฝรั่งที่กินเข้าไป) รับรองน้องกกก็ตกถ้วย 100% ครับ เพราะคนเราจะวิ่งเก่งมีหลายปัจจัย
ทุกคนนะลุงขอบอก กลับไปฝึกเถิด ฝึกอย่างไร ฝึกอย่างไรถูกไม่ผิด ไม่บาดเจ็บ อะไรคือวอร์ม , คูล ยืดเหยียด อะไรคือการทยอยเพิ่มความเข้ม อะไรอย่ามากไป อย่าเร็วไป อย่ากระชั้นชิดจนเกินไป อะไรคือการฟังร่างกายตัวเอง
อะไรคือคอร์ท และการฝึกคอร์ทนั้นฝึกอย่างไร เยอะเลยหล่ะ
|
|
